Friday, September 30, 2011

ဆုေတာင္းၿပည္႔ခဲ႕ၿပီ

အိမ္ေထာင္မူ႔ ဘုရားတည္ ေဆးမွင္ရည္ စုတ္ထုိး ဤသုံးမ်ိဳး ဂ်တ္မပါ ပိုကာတက္မွေဒါင္း၊ အဲဟုတ္ေပါင္၊ ခ်က္မပုိင္ ေနာင္ၿပင္ရန္ခက္္သည္႔ အမ်ိဳး ဆိုသကိုးဗ်ာတုိ႕ရဲ႕။ အေတာင္၂၀-၀တ္ မင္းေယာက်ာၤး တို႕အတြက္အိမ္ေထာင္ဖက္ ေရြးခ်ယ္တာ မွန္ဘို႕လုိသလို၊ သုံးေထာင္လား မီနီ စကတ္လား ၊ ေဘာင္းဘီတိုလား ဘာ၀တ္၀တ္ေပါ႔ဗ်ာရယ္၊ အဲဂလို ၀တ္တဲ႕မိန္းမသားမ်ားၾကၿပန္ ေတာ႔လည္း၊ ထိုနည္းတူစြာ ၄င္းနည္း။ အိမ္ေထာင္ဖက္ ကိုေရြးခ်ယ္ရာမွာ မွန္ကန္ ဘုိ႕လိုသေပါ႔။

ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ဇနီးေလာင္း တနည္း ခပ္ၾကြားၾကြားေလး ထည္႔ေၿပာရရင္ေတာ႔ သူ႕အေမက အရမ္း သေဘာတူၿပီး၊ တန္ေဆာင္မုန္းလမွာ ေစ႔စပ္ေပးမဲ႕ မဒမ္ေငြတို႕ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား အိမ္ ေထာင္ဖက္ အေရြးမွန္သလဲဆိုရင္၊ သူနဲ႕စေတြ႔ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္က ထုိင္းမွာ၊ အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔ၾက ဆုံၾက၊ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးၾကရာကေန၊ အခုလိုအေၿခေနထိ ေရာက္သည္႔တိုင္ သူေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ႕ အမ်ိဳးသားက၊ သူကဒါဘဲဆို ဒါဘဲ ဟုိဟာဆုိ ဟိုဟာဘဲ အထြဋ္မတက္ဘူး၊ အက ိုညီမ ဘယ္သြားခ်င္လို႕သြားေစသတည္း၊ ဘာစားခ်င္လို႕ ခ်က္ေကၽြးပါ စားေစသတည္း၊ ရန္ေတာ႔ၿဖစ္သေပါ႔ဗ်ာရယ္၊ သို႕ကလိုမင္႔လည္း၊ ေနာက္ဆုံး ကြ်န္ေတာ္က ေလွ်ာ႔ေပးရတာ မ်ားသေပါ႔။

စကာၤပူကို ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာ၂ရက္ေန႕ ေရာက္တဲ႔ေန႔ကဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အၿပင္မွာစ ေတြ႕တဲ႕ ေနဘဲေလ၊ အဲဒီေန႕ကို မဒမ္ေငြက ကြ်န္ေတာ႔ကိုၾကိဳဆုိတဲ႕အေနနဲ႕ ေလယာဥ္ကြင္းကုိ မလာမွီ အိမ္မွာ ကန္ဇြန္းရြက္ေခြ်ထား ခဲ႕တယ္၊ ေရာက္လို႕ အထုတ္လည္းခ်ၿပီးေရာ ၊ ေနာက္မွေအးေဆး စကားေၿပာၾကတာေပါ႔ ကန္ဇြန္းရြက္ကေလး ေၾကာ္လိုက္ပါအုံး၊ အိကုန္မွာဆုိးလို႕တဲ႕၊ ဟဲဟဲ အဲဒါက ခ်စ္သူႏွစ္ဦး စေတြ႔တဲ႕ ႏုတ္ခြန္းဆက္သတဲ႕ ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္ ဆုိရေပေပါ႔ေနာ။

ေနာက္ေန႔ကစၿပီး၊ တစ္ေယာက္တေနရာေနတဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က မဒမ္ေငြအတြက္ ၊ ထမင္းလာ ခ်က္ေပးရတယ္၊ ေခါက္ဆြဲဆိုတာ သက္ေစ႔မကဘူး ခ်က္ရတာ၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ရတယ္၊ ဒါဘဲလား ဟဲဟဲ ဘယ္ကပါလိမ္႕လို႕တုန္း၊ အိမ္သန္႔ရွင္းေရး ၊ အ၀တ္မီးအုိးထုိး မဒမ္ေငြကလည္း ကြ်န္ေတာ္႔ ကိုကူညီရွာပါတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္လုပ္မဲ႕အလုပ္က နာရီနဲ႕ ခ်ီၿပီးၾကာမယ္ဆိုရင္၊ အကိုၿပီးရင္ႏုိးေနာ္ သိလား၊ အဲလိုေလးကူညီတယ္။

 အားလုံးပက္စာခြာ ဖ်ာသိမ္းၿပီးၿပီ ဆိုရင္ အကိုၿပီးၿပီလား ညီမေရခ်ိဳးေတာ႔မယ္ေနာ္ အဲလိုေလး အဘိယာစကၿပဳတတ္တယ္၊ သူလည္း ေရခ်ိဳးၿပီးေရာ ကြ်န္ေတာ္ေရခ်ိဳးတယ္ ၿပီးေတာ႔ သူ႕ကိုသနပ္ခါး ဘာညာ လိမ္းဖို႕ ေသြးေပးီရေသးတယ္ အကိုဟုိဗူးေလး လွမ္းလိုက္စမ္းပါ ဒီကိုေပး အဲလိုကူညီ၊ ၿပီးေတာ႔ထမင္းခူး၊ ခူးၿပီးေတာ႔ အတူတူစား ငံလည္း ေကာင္းတယ္ဘဲေၿပာတယ္ ၊ ခ်ိဳလည္း သိပ္ေကာင္းတယ္ဘဲေၿပာတယ္၊ အဲဒီေတာ႔ အခ်က္အၿပဳတ္အေလွ်ာ္အဖြပ္နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး တခါမွ စကားမမ်ားရဘူးေလ၊ သူသာ မေကာင္းဘူးလို႕ ေၿပာရင္ ကြ်န္ေတာ္က ဘာၿပန္ေၿပာမလဲသိလား မင္းဘာသာခ်က္လို႕ေၿပာလိုက္မွာေလ၊ သူသိပုံရတယ္ တခါမွမေကာင္းဘူးမေၿပာဘူး၊ ညီမ အကို ခ်က္တာမေကာင္းဘူးမလား နဲနဲငံေနတယ္ေလလို႕ ဆိုလိုက္ရင္ ေကာင္းပါတယ္၊ ထမင္းနဲ႕ဆို အေတာ္ပါဘဲ၊ အဲလိုခ်စ္ဘုိ႕ေကာင္းတယ္။

၂၀၀၁၁ခုႏွစ္ထဲ ခ်င္းနင္း၀င္ေရာက္လာၿပန္ေတာ႔ မတ္လ၂၀ ရက္ေန႔က ဒုတိယံပိ ခ်စ္သူကေလး မဒမ္ေငြထံကို တစ္ေခါက္အလည္သြားရၿပန္တယ္၊ အထက္က အတိုင္းပါဘဲ အခ်က္အၿပဳတ္ အေလွ်ာ္အဖြပ္၊ သန္႔ရွင္းေရး ၊ မီးအုိးထုိးတို႕အၿပင္၊ ေနာက္ထပ္တာ၀န္တခုစ ႏွစ္ခုစပိုလာၿပန္တယ္၊ အဲဒါကေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္း ေစ်း၀ယ္ထြက္ရၿခင္း၊ ဂိလာန မဒမ္ေငြကို စပါယ္ရွယ္နက္စ္ တစ္ ေယာက္ကဲ႔သို႕ အာေရာဂ်ံ- အသက္ရွည္ရာ အနာမဲ႔ေရး ရန္ေဘးကင္းေၾကာင္း ေကာင္းၿမတ္ေသာ အစီစဥ္ဟူသမွ်ကို တစ္ေယာက္တည္း ဒိုင္ခံၿပဳစုေပးရၿခင္း စေသာစေသာ တာ၀န္ပိုေလး ေတြထမ္း ေဆာင္ရတယ္ေပါ႔ဗ်ာရယ္။

စိတ္ထဲမွာ အဲလိုလုပ္ေပးရေပမဲ႕ တခါမွမၿငိဳၿငင္ပါဘူးဆိုေန၊ အဲလိုခ်က္ၿပဳတ္ေက်ြးေမြး ေနရ ေတာ႔ သူ႕ကို ခ်စ္သူလို႕ကိုမၿမင္ေတာ႔ဘူး၊ သမီးေလးလိုၿဖစ္ေနေတာ႔တယ္၊ သူ႕ကိုေခၚရင္သာ ညီမ လို႕ အဲလိုေခၚေနေပမဲ႕၊ စိတ္ထဲ သမီးတစ္ေယာက္လိုၿဖစ္ေနတာ၊ တာ၀န္တခုက အပိုထပ္ၿပီး ထမ္းေဆာင္လိုက္ရေသးတယ္၊ ပရိတ္ၾကီး၁၁သုတ္ရြတ္တာေလ၊ ေရာဂါၿဖစ္ေနတယ္ ဆိုေတာ႔ ညစဥ္သြားၿပီး ပရိတ္ေတာ္ေတြ ရြတ္ေပးရေသးတယ္၊ သူကေနမေကာင္းဘူးဆိုေတာ႔ အခန္းအၿပင္မွာ အိပ္ရတယ္ အခန္းထဲမွာ ေလေအးေပးစက္နဲ႕သူက မတည္႔ဘူးေလ၊ က်ြန္ေတာ္က လူနာေစာင္႔္ ၾကေတာ႔ သူကေတာ႔ ေနသာမေကာင္းတာ ၊ တညကို ၅ေရး ၆ေရးေလာက္ေတာ႔ ရတာေပါ႔ေနာ၊ ကြ်န္ေတာ္က တခါမွ ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ အိပ္ရင္ ၁၂နာရီေလာက္မွ အိပ္တယ္ မနက္ ၆-နာရီထၿပီး သူ႕ရဲ႕ အိပ္ယာကိုသြားေရြ႕ေပးတယ္၊ အဲေလာက္အခ်ိန္ေလးကို သုံးခါမကႏုိးတယ္ တခါတခါဆိုရင္ ၅-ခါေလာက္ႏုိးတယ္၊ စိတ္ထဲမွာမေၿဖာင္႔ဘူး သူအဆင္မွေၿပရဲ႕လား မသိဘူး ဘာညာနဲ႕ေပါ႔ဗ်ာ၊ ပူတာေပါ႔။

သူေဆးရုံေတြ ေဆးခန္းေတြသြားၿပီးလို႕ အေတာ္အတန္ေနေကာင္းလာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ၿမန္မာၿပည္ ကိုၿပန္လာခဲ႕တယ္ေလ၊ ေပ်ာ္လိုက္တဲ႕ၿဖစ္ၿခင္း လို႕ထင္မယ္မလား၊ မထင္နဲ႕ မေပ်ာ္ဘူး၊ မဒမ္႔ကိုပဲသတိရေနေတာ႔တာ၊ အိမ္မွာက မိုးလင္းကတည္းက အိပ္တဲ႔အထိ ကြ်န္ေတာ္အလုပ္ဘာမွမရွိဘူး  သူ႕ကိုလုပ္ေပးေနက်ဆုိေတာ႔ ၊ အလုပ္လက္မဲ႔လိုၿဖစ္ၿပီး ဘာလိုေနမွန္းမသိဘူး တစ္ပတ္ေလာက္ ေနမွ၊ ေနသားက်သြားတယ္၊ ဒါေတာင္ေန႔တုိင္း ကြန္ပ်ဴတာ အေရွ႕ကမခြာဘူး၊ တေန႔လုံးခ်က္တယ္ ညဘက္လည္းခ်က္တယ္၊ ဒီေလာက္ခ်က္ေနေပမဲ႕ ဖုန္းနဲ႕ကလည္း တေန႔ကို လစ္ရင္လစ္သလို မလစ္ရင္ မလစ္သလို မစ္ေကာေပးတယ္၊ သူကကိုင္လို႕ ၂၈ေဒၚလာဘုိးေၿပာလိုက္တယ္၊ ေန႔စဥ္ တာ၀န္ကေတာ႔ ဖုန္းေၿပာတာနဲ႕ အင္တာနက္ကေန ခ်က္တင္၀င္တာ၊ တစ္လအတြင္းသူ႕ဖုန္းကဒ္ ၁၄ကဒ္ကုန္တယ္၊ ကိုကိုေငြတုိ႔က Missရင္ အဲလိုMiss တာ။

အခုေတာ႔ စီးပြားရွာေနရေတာ႔ ညဘက္ဘဲသူနဲ႕ ခ်က္တင္၀င္ၿဖစ္တယ္၊ ဖုန္းကေတာ႔ ညတုိင္းေၿပာ တယ္ေလ၊ စီးပြားေရးဘက္အာရုံ ေရာက္ေနေတာ႔ အခ်က္အၿပဳတ္အေလ်ာ္အဖြပ္ေတြသိပ္ မလုပ္ရ ေတာ႔ဘူးဗ်၊ ေမ႔ေတ႔ေတ႔ေတာင္ၿဖစ္ေနၿပီ၊ မဒမ္ေငြအဆုိနဲ႕ဆိုရရင္ေတာ႔ၿဖင္႔ ကိုကိုေငြပ်က္ဆီးေနၿပီ ေပါ႔ဗ်ာရယ္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း မိန္းမေကာင္းတုိ႔မည္သည္ ေယာက်ာၤးပ်က္ဆီးသည္ကို ဘယ္လို နည္းနဲ႕မွ လက္မခံၾကေပဘူးမလား၊ ဒါေၾကာင္႔ ဟိုေန႔ကဖုန္းဆက္တယ္ ပုဇြန္ေက်ာ္၊ ငါးဖယ္ဆုပ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္အႏွစ္  ၀က္သားမႊေက်ာ္၊ ဆက္သားမႊေက်ာ္၊ ငနီတူေက်ာ္၊ သရက္သီးသနပ္ စသၿဖစ္႔ စားေသာက္ဖြာရာ အၿဖာၿဖာကို သူ၏ခံတြင္းက ေတာင္းေနတယ္ဆိုဘဲ။

 အဲလိုၿဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ကိုကိုေငြပို႔ပါရန္ဆုိၿပီး ေအာ္ဒါထြက္ေတာ႔၊ ဒါမ်ိဳးဘယ္ရမလဲ အၿမဲတမ္းခ်က္ၿပဳတ္ေလွ်ာ္ဖြပ္၊ လုပ္ကိုင္ေပးေနတာ ဒီလိုလာလုပ္လို႕ကေတာ႔ ဘယ္ရမလဲဆုိၿပီး ၊ စိတ္ဆုိးမယ္ၾကံတုန္း မၿဖစ္ေသးပါဘူးေလ ေစ်းသြားအုံးမွဆိုၿပီး ေစ်းထသြား ၀က္သားမႊေက်ာ္တုိ႔၊ ငနီတူ ေက်ာ္တုိ႔၊ ဆက္သားမႊေက်ာ္တုိ႕ကေတာ႔ စူပါမားကဒ္ကပဲ ၀ယ္လိုက္တယ္။ ၀က္သားမႊေက်ာ္ကို အခ်ိဳတစ္ဆယ္သား၊ အစပ္တဆယ္သား၊ ဆက္သားမႊေက်ာ္ တဆယ္သား၊ ငနီတူေက်ာ္ တဆယ္သား၊ သရက္သီးသနပ္ တစ္ဆယ္သား ၀ယ္တယ္။

ပုဇြန္၆၀-သား၊ ငါးဖယ္ၿခစ္၅၀-သား၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ ၁၅၀၀ ဘိုး၀ယ္ၿပီး၊ အိမ္ကဆီမသန္႔မွာဆုိးလို႕ ပဲဆီသန္႔ ၅၀-သားေၿပး၀ယ္ၿပီး၊ ခ်က္ၿပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္။ အိမ္ကကူမယ္လုပ္ေတာ႔ မကူနဲ႕ သားလုပ္မယ္၊ ေနပါ တခ်ိဳ႕ေသာ မိခင္ဖခင္မ်ားကလည္း မ်က္ေစာင္းတခဲခဲ၊ `ဒို႕မ်ားဒါမ်ိဳးလုပ္ ေက်ြးလို႕ကေတာ႔ မင္းနိဗၺာန္ကို အၾကိမ္တရာေတာင္ မကဘူး´ လို႕ဆုိလိုဆို၊ အုိဗ်ာ နိဗၺာန္ဘာ လုပ္ဖုိ႔တုန္း မဒမ္ပါမွသြားမွာ (ၾကင္နာသူမပါရင္ နိဗၺာန္ ေတာင္ ကိုေလမလိုခ်င္ပါ ၊ ကိုလိုခ်င္တာ မင္းေလးနားမွာ…)xxxx ဗဒင္သီခ်င္း ေတာင္ေအာ္ ဆိုလိုက္ေသး။

ေအာင္မေလး ပုဇြန္ေၿခာက္ဆယ္သားက ေခါင္းေခြ်ရတာ သိပ္လက္၀င္တယ္ ေဘစင္က ခါး ေလာက္ဆုိေတာ႔ မတ္တပ္ရပ္ေခြ်တာရေပါ႔ဗ်ာ၊ တနာရီၾကာတယ္ စိတ္ထဲမွာ ငါ႔ခ်စ္သူေလး မဒမ္ေငြစားမွာ ငါဒီေလာက္အပင္ပန္းခံၿပီး ခ်က္ေကၽြးတယ္ဆုိတာသာ သူသိသြားရင္ၿဖင္႔ ဟိဟိ ခ်စ္သမွ် ႏွစ္ဆမကတုိးရခ်ိ္႔ရဲ႕၊ အင္း လူၾကီးလူမမ်ားေၿပာတာကေတာ႔ အိမ္မွာေမြးတဲ႕ ေခြးေလးေတြ ေၾကာင္ေလးေတြ သခင္ကိုခင္ခ်င္ရင္၊ မိမိရဲ႕တံေတြး အစာခြက္ထဲေထြးထည္႔ရတယ္လို႕ မွတ္သားထားဖူးတာရွိေတာ႔၊ အခုမဒမ္ေငြ စားမဲ႕ဟင္းထဲ ဘာထည္႔လိုက္ရ ရင္ေကာင္းပါလိမ္႕မတုန္း၊ အာ ဘာမွမထည္႔ ပါဘူး စိတ္ကူးေနတာပါ၊ ကဲပါေလ အခ်စ္ေတြဘဲ ထည္႔လိုက္ေတာ႔မယ္၊ ညီမေရ မင္းအတြက္ ၅၂၈+၁၅၀၀ ေတြပါ ေပါင္းၿပီးထည္႔ေၾကာ္လိုက္ပါရဲ႕၊ ဓာတ္ပုံေလး တစ္ပုံေလာက္မွတ္တမ္း တင္ထားအုံးမွ `ၿဖက္´တစ္ပုံ၊ ႏွစ္ပုံ ၊ သုံးပုံ။


ငါးဖယ္ေၾကာ္



ပုဇြန္ေၾကာ္မျပီးခင္ပုံ





ပုဇြန္ေၾကာ္ျပီးပုံ

ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ေျခြျပီးပုံ



 
စူပါမားကတ္မွ ၀ယ္လာေသာအေၾကာ္အေလွာ္ပုံမ်ား


ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ကေလ ၁၅၀၀ဘိုးဆိုတာ ၁၅စီးေတာင္သိလား၊ တစ္ေယာက္တည္းလုပ္ရတာ လက္သိပ္၀င္တယ္၊ လူပိုေတြကကူညီခ်င္ၾကပါတယ္၊ ခယ္မကိုဖားခ်င္လို႕ ေနၾကလိမ္႕မယ္ သူတို႕ ကလူပ်ိဳၾကီးေတြဆိုေတာ႔ မဒမ္႔ကိုၾကိဳက္သြားမွာဆုိးလို႕ ေပးမလုပ္ပါဘူး၊ ဒါကို တစ္ေယာက္ တည္းလုပ္မွာ၊ အဲအားလုံး ၿပီးၿပီ ပါကင္ထုပ္မယ္၊ မနက္ၿဖန္ဘဲ ပို႕လိုက္မယ္။

ေအာ္ မဒမ္ေငြရယ္ သိပ္ေတာ္တယ္သိလား မင္းမိသားစုေတြနဲ႕လည္း အကိုကတည္႔တယ္၊ ေယာကၡမကဆိုတာ ၿဖစ္ႏုိင္ရင္ အခုေတာင္ေပးစားခ်င္ေနတာဗ်ာတို႕ရဲ႕၊ မဒမ္ေငြရဲ႕ ေအာင္႔အီး သီးခံလာခဲ႕တဲ႕ ၂၆ႏွစ္အရြယ္ဟာ သူ႕ကိုၾကင္နာယုယမဲ႕ လူကိုမေတြ႕ေသးလို႕ ေစာင္႔ေနတာ ေနမွာေပါ႔၊ သူ႕ကို ၾကင္နာယုယမဲ႕ ကိုကိုေငြကိုလည္း ေတြ႕ေရာ ကိုယ္ေစာင္႔နတ္က ႏႈိးေဆာ္တယ္ထင္ရဲ႕ `မင္းလိုမိန္းမနဲ႕အကိုတစ္ဘ၀လုံးတူတူေနခ်င္တယ္လို႕´ ပုံမက် ပန္းမက်  ရည္းစားစကားေၿပာလိုက္ပါရဲ႕ မဒမ္ကမူေတာင္မမူေတာ႔ဘူး `အင္းစဥ္းစားမယ္တဲ႕´သိပ္မၾကာဘူး ႔အေၿဖရတာဘဲ ကြ်န္ေတာ္ကေလ သူ႕ကို စေတြ႔ကတည္းက ဘယ္ခ်စ္မွန္း မသိဘူး အူေတြဘာေတြထဲကေတာင္ ကလိကလိၿဖစ္တယ္၊  ကြ်န္ေတာ္လည္း ဒီအရြယ္ ထိရီးစား မထားဘဲေနလာတာလည္း ကြ်န္ေတာ္႔ကို လႊမ္းမုိးမဲ႕ မဒမ္ေငြ႕ကို မေတြ႕ေသးလို႕ထင္ရဲ႕၊ ေစာေစာ သာေတြ႕ခဲ႕လိုက္ရလို႕ကေတာ႔ အခုေလာက္ဆုိ အၾကီးေကာင္ေတာင္ ရွင္ၿပဳေနရၿပီ။ ကြန္ပ်ဴတာ ေခတ္မို႔လား၊ ဗ်ာတုိ႕ရဲ႕။

ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္  ခ်စ္သူကိုေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ေပးရတာ  ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္  တစ္သက္လုံးစာ ဖတ္တာနဲ႕ စာက်က္တာနဲ႕ ခရီးသြားတာနဲ႕ လႊဲရင္ဘာလုပ္ရလို႕တုန္း ဘယ္သူ႕မွလည္း မခုိင္း ၾကဘူးေလ မဒမ္နဲ႕ေတြ႕မွ  လက္ေၾကာတင္းၿပီး အကုန္လုပ္တတ္တာ ၾကံဖန္ၿပီး သူ႕ကိုေတာင္ ေက်းဇူးတင္ေနရအုံးမယ္။စၾကိဳက္တည္းက ငါ႔ဇနီးေလာင္းက  အဲလုိပူဆာတဲ႕ မိန္းကေလးၿဖစ္ ရင္ေကာင္း မယ္ေပါ႔ ၊ အခုေတာ႔ ဆုေတာင္းၿပည္႔ၿပီ။

ဘေလာ႔စာရႈ႕သူမ်ား ကိုယ္ခ်စ္ေသာသူမ်ားကို အၿမဲတမ္းေ၀ယ်ာ၀စၥၿပဳလုပ္ေပးနုိင္ပါေစေၾကာင္း ေငြလမင္းတုိ႕ ဆုမြန္ေတာင္းပါတယ္၊ ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစခင္မ်ာ။

Friday, September 23, 2011

ဧရာ၀တီ တမ္းခ်င္း









ၿမန္မာတို႕အတြက္ ဧရာ၀တီ

ဧရာ၀တီဆိုတာ ဒို႕ႏုိင္ငံရဲ႕ မိခင္။
ဧရာ၀တီဆိုတာ ဒို႕ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ အေမြ။
ဧရာ၀တီဆိုတာ ဒို႕ႏုိင္ငံသားအားလုံးရဲ႕ အသြင္။
ဧရာ၀တီဆုိတာ ဒို႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ပုံရိပ္။
ဧရာ၀တီဆိုတာ ဒို႕ႏုိင္ငံရဲ႕ သယံဇာတ။
ဧရာ၀တီဆုိတာ ဒို႕ႏုိင္ငံရဲ႕ ဒ႑ာရီ။
ဧရာ၀တီဆုိတာ ဒုိ႕ႏုိင္ငံရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ႕။

ႏွစ္လိုဖြယ္ရာနဲ႕ ၿပည္႔စုံတဲ႕။
မင္းကိုမသမာ လူတစုရဲ႕ ေကာက္က်စ္မႈ႕။
ေလာဘသားတို႕ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား။
သန္းရွစ္ဆယ္ ဒုိ႕ႏုိင္ငံသားေတြ မခံစားရေပမဲ႕။
ဧရာ၀တီေရ မင္းရဲ႕အေမြအႏွစ္ေတြ။
ခြန္အားေတြ ပုံရိပ္ေတြ ဒ႑ာရီေတြကို။
မင္းသားသမီးမဟုတ္တဲ႕ လူမ်ိဳးမတူ စကားကြဲၿပား။
တုိင္းတပါးသားေတြကို မင္းရဲ႕အေမြေတြ။
ခြဲထုတ္ေပးေတာ႔မွာလား ဧရာ၀တီ။

တုိင္းတပါးသားေတြက မင္းကိုမေသမခ်င္းသတ္ၿပီး။
မင္းရဲ႕ခြန္အားေတြ ခန္းေၿခာက္ေအာင္လုပ္လိမ္႕မယ္ ဧရာ၀တီ။
သူတုိ႕ဟာ မင္းရဲ႕သားမဟုတ္ဘူး။
မင္းရဲ႕ရင္ခြင္မွာ ေမြးဖြားလာသူေတြမဟုတ္ဘူး။
မင္းရဲ႕ႏုိ႔ရည္နဲ႕ အသက္ရွင္လာသူေတြမဟုတ္ဘူး။
မင္းရင္ခြင္မွာၾကီး၊ မင္းရဲ႕ႏုိ႕ရည္ေသာက္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ႕။
ဒို႕ေတြဟာ မတရားရားတဲ႕ အေမြခြဲေ၀မႈ႕ကို။
အၾကြင္းမဲ႔ကန္႔ကြတ္ တယ္ဧရာ၀တီ ။

လက္နက္နတၳိ၊ အာဏာဗလာ ဘာပါ၀ါမွမရွိေပမဲ႕
ငါ႔ေရးေနတဲ႕ ကေလာင္တေခ်ာင္းနဲ႕ မင္းရဲ႕အေမြခြဲေ၀မႈ႕ကို
ငါတို႕ကန္႕ကြတ္တယ္ဧရာ၀တီ
ဟုိအရင္သမကတည္းက ဧရာဆုိတာ ၿမန္မာသားေတြနဲ႕သာဆုိင္သလို
လာမဲ႕အနာဂတ္မွာလည္း ဧရာဆို ၿမန္မာသားေတြအတြက္ ပဲၿဖစ္ရမယ္
ဧရာဆိုတာ ၿမန္မာသားတုိ႕အတြက္ပဲ ၿဖစ္ရမယ္……………………………။

မိခင္ဧရာ၀တီၾကီး ၿမန္မာႏုိင္ငံသားတို႕အတြက္ ထာ၀ရ ရွင္သန္ႏုိင္ပါေစလို႕၊ ဘေလာ္ကာ အေပါင္းတုိ႕ႏွင္႔ ေငြလမင္းတို႕က ဆုမြန္ေတာင္းလိုက္ပါတယ္၊ ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစ။


ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆုံဆည္ တည္ေဆာက္ေရးကို ကန္႔ကြက္ပါသည္။

Monday, September 19, 2011

ကြ်န္ေတာ္ၿမင္ခဲ႔ေသာ မိဘမ်ား

ကြ်န္ေတာ္ၿမင္ခဲ႔ရတဲ႕ၿဖစ္ရပ္တခုပါ၊ ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္က အစုိးရမူလတန္း မတက္ရခင္ ရွစ္မုိင္လမ္းဆုံက ဆရာမၾကီး ရင္ရင္၀ိုင္းရဲ႕ ေန႔ကေလးထိန္းေက်ာင္းကို တက္ခဲ႔ရဖူးတယ္၊ အဲဒီေက်ာင္းေလးဟာ ယေန႔တိုင္ရွိေနဆဲ ၊ ဆရာမၾကီးလည္း သက္ရွိထင္ရွားရွိေနဆဲေပါ႔ဗ်ာ၊ အဲဒီ ေက်ာင္းေလးမွာဘဲ ဒီဇာတ္လမ္းေလးၿဖစ္လာတယ္၊ ရင္႔နင္႔ဖြယ္ရာ ညီကိုယ္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အၿဖစ္နဲ႕ သစၥာမဲ႔ေသာ အေမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အၿဖစ္ကို ကြ်န္ေတာ္မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ၿမင္ခဲ႔ရ တယ္။

 အဲဒီၿမင္ကြင္း အဲဒီၿဖစ္ရပ္ရဲ႕ ရိုက္ခတ္မႈ႔ေၾကာင္႔ ကြ်န္ေတာ္ဟာ မဒမ္ေငြကလြဲၿပီး ဘယ္မိန္းမကိုမွ မခ်စ္မွိခဲ႔ဘူး၊ ရီးစားလည္းမထားခဲ႔ဘူး မိန္းမဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္အၿမဲတမ္းသံသယ ရွိခဲ႔တယ္၊ မိန္းမ တစ္ေယာက္နဲ႕ လိုအပ္တာထက္ပိုရင္းႏွီးလာၿပီ ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္း အဲဒီညီကိုယ္ ႏွစ္ေယာက္ကို မ်က္စိထဲၿမင္လာမွိတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးထဲမွာ တခ်ိန္မွာ အဲဒီ အေၾကာင္းေလးကို ၀တၳဳဖြဲ႔ေရးမယ္လို႕ ေရးထားတယ္၊ ခက္တာက ကြ်န္ေတာ္ဟာ ၿမန္မာစာကို ဖတ္ရုံေလာက္သာ ဖတ္တာ ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ မေရးတတ္ဘူး၊ အခုေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေငြလမင္းဘေလာ႔မွာ ရင္နင္႔ဖြယ္ရာ ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို တဖန္ၿပန္ၿပီး အသက္သြင္းလိုက္ပါတယ္ ေရးေနရင္းနဲ႔ပင္ ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္က ခင္မင္ဖူးခဲ႔တဲ႕ အမႊာညီအကို ေနမ်ိဳးေမာင္ေမာင္နဲ႕ ၿပည္႔ၿဖိဳး ေမာင္ေမာင္ကို မ်က္စိထဲၿပန္ၿမင္ေယာင္မွိပါေတာ႔တယ္။

ကြ်န္ေတာ္အသက္ သုံးႏွစ္ခြဲ ၊ လြန္ခဲ႔တဲ႕ ႏွစ္၂၀ ေက်ာ္က ၿဖစ္ရပ္၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ အဘိုးလက္ ထက္စၿပီး၊ ရွစ္မိုင္ခြဲ ၊ ေရႊႏွင္းဆီလမ္းမွာ ေနၾကတယ္၊ အဲဒီေရႊႏွင္းဆီလမ္းဟာ တခ်ိန္က ၿမန္မာ႔ ရုပ္ရွင္ၿခံၾကီးတခု ၿဖစ္တဲ႕ေအ၀မ္းဆိုတဲ႕ ရုပ္ရွင္ၿခံၾကီးေပါ႔၊ အဲဒီၿခံၾကီးထဲမွာ ရွိရွိသမွ် ခေလးအားလုံး ဟာ၊ ေက်ာင္းမတက္မွီ သုံးႏွစ္ေက်ာ္ ေလးႏွစ္အရြယ္ေတြမွာ၊ မိဘမ်ားက ရင္ရင္၀ိုင္းဆိုတဲ႕ ဆရာ မၾကီးရဲ႕ ေန႕ကေလးထိန္းေက်ာင္းကိုပို႕ၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင္႔ ဒီရင္ရင္၀ိုင္း ေန႔ကေလးထိန္းေက်ာင္း ေလးဟာ ရွစ္မုိင္ ၊ ကိုးမိုင္၊ ဆယ္မိုင္ ကခေလးေတြနဲ႕၊ က်ိဳက္၀ိုင္းဘုရားလမ္းက ကေလးတခ်ိဳ႕ရဲ႕ မေရာက္မၿဖစ္ေရာက္ရမဲ႕ ေနရာတခုဆိုလည္းမမွားဘူးေပါ႔ဗ်ာ။

ကြ်န္ေတာ္လည္းသုံးႏွစ္ခြဲေတာ႔ ေရာက္ခဲ႔တယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေတာ႔  ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ရြယ္တူ ေတြ ေလးဆယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ အဲဒီအထဲမွာ ေနမ်ိဳးေမာင္ေမာင္နဲ႕၊ ၿပည္႔ၿဖိဳးေမာင္ေမာင္ ဆိုတာပါ တယ္၊ အမြႊာပူးညီကိုယ္ေတြ ေခ်ာလိုက္တာ အေဖက တရုတ္ အေမက ဗမာစစ္စစ္၊ ကြ်န္ေတာ္က မနက္ ကိုးနာရီထုိးဆို ေက်ာင္းကိုေရာက္တယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္တဲ႕ အခ်ိန္ဆိုရင္ သူတို႕ညီကို လည္း မၾကာခင္ေရာက္လာတယ္၊ သူ႕ေမေမနဲ႕ ေဖေဖက မာစီးဒီးကားအနက္ေရာင္ ၾကီးနဲ႕လာပို႕ တာ၊ အဲဒီအခ်ိန္က ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ေလးေတြ ေခတ္စားတဲ႕အခ်ိန္ ဒါေပမဲ႔ သူတို႕ညီကိုႏွစ္ ေယာက္ က အေနာက္တုိင္း၀တ္စုံနဲ႕ ေက်ာပိုးအိတ္ေလးေတြနဲ႕၊ သူ႕တို႕ေဖေဖနဲ႕ ေမေမဟာ သူ တို႕ကို နမ္းရႈံ႕ၿပီး၊ ကားေပၚၿပန္တက္သြားၿပီ ဆုိရင္ သူတို႕က တာတာ လို႕ ေၿပာၿပီး ၊ ရီၿပၾကတယ္ ကြ်န္ေတာ္႔လို ငိုလည္းမငိုဘူး ၊ သူမိဘေတြ ၿပန္သြားၿပီဆုိတာနဲ႕ သူတို႕ညီကို အတန္းထဲကို  ေရာက္လာတာဘဲ ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းမွာ စာသင္ခုံ ၁၂ခုံရွိတယ္၊ တခုံကို သုံးေယာက္ ထိုင္ တယ္၊ အစက ကြ်န္ေတာ္က ေရွ႕တန္းမွာ ေနာက္ေတာ႔ သူတုိ႕ညီကိုယ္ႏွစ္ေယာက္ လာေပါင္း တက္ေတာ႔ သုံးေယာက္ၿဖစ္သြားတယ္။

သူတို႕က ကြ်န္ေတာ္နဲ႕တည္႔တယ္ သေဘာလည္းေကာင္းတဲ႕ပုံဘဲ၊ ရီလိုက္ရင္ ညီကိုယ္ႏွစ္ ေယာက္ လုံး ပါးခ်ိဳင္႔ေလးေတြေပၚတယ္၊ အသားကၿဖဴၿဖဴေလး  စကားေၿပာရင္ ေနမ်ိဳးကေလ ၊ ၿပည္႔ၿဖိဳးက ေလလို႕ သူတို႕နာမည္ေလးေတြ ထည္႔ထည္႔ေၿပာတတ္တယ္၊ ေနလည္မုန္႕စားေက်ာင္း ဆင္းရင္ သူ႕ အိမ္က သူတုိ႕ကိုထိန္းတဲ႕ အမ်ိဳးသမီးၾကီးလာတယ္ ၊ ဆြဲၿခင္းထဲမွာ မုန္႕ေတြ စားစရာေတြ ပါလာတယ္၊ သူတို႕ကိုေက်ြးတယ္၊ သူလိုဘဲ ကြ်န္ေတာ္႔အိမ္ကလည္း ေမေမလာတယ္ အဲလိုဘဲ ေၾကြးတယ္။

 သူတုိ႕ညီအကိုယ္က ထမင္းစားၿပီးရင္ မုန္႔ကိုအဲဒီမွာၿပီးေအာင္ မစားဘူး သူတို႕ အတြက္ ပါလာတဲ႕မုန္႕ကို အတန္းထဲကိုယူလာၿပီး၊ ကြ်န္ေတာ္႔မုန္႔နဲ႕ အလဲအလွယ္ လုပ္စား ၾကတယ္၊ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္လုံးေအးတယ္၊ အကိုစားသလို ညီကလည္းစားတယ္၊ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ကလည္းခ်စ္လိုက္တာ အရမ္းပဲ၊ ေနာက္ေဖးသြားရင္ တူတူသြားတယ္၊ ကစားရင္ ႏွစ္ေယာက္တူူတူ ကစားတယ္၊ စာဖတ္ရင္ ႏွစ္ေယာက္တူတူဖတ္တယ္၊ အဲေလာက္လိမ္မာေအာင္ သူတုိ႕မိဘေတြ ဘယ္လိုသင္ထားလည္းေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ညီအကိုယ္ေတြနဲ႕ သိပ္ကြာတယ္။

သူတုိ႕က က်ိဳက္၀ိုင္းဘုရားလမ္းမွာ ေနၾကတာ၊ ေနာက္လအနည္းငယ္ၾကာေတာ႔ သူတို႕က ကြ်န္ေတာ္တို႕ လမ္းထဲကိုေၿပာင္းလာတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လမ္းထိပ္မွာ က်ဳိက္ထီးရိုး ဘုရားေလး တစ္ဆူရွိတယ္၊ အဲဒီဘုရားေလးရဲ႕ ေဘးကၿခံၾကီးမွာ သူတို႕မိသားစု လာေနၾကတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ တလမ္းထဲဘဲ၊ ေနာက္ေတာ႔ ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ေက်ာင္းပို႕ေက်ာင္းၾကိဳ လူၾကီးေတြလုပ္ရင္းနဲ႕လူ ၾကီးေတြခ်င္း ရင္းႏွီးသြားၾကတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္႔ေမေမနဲ႕ သူတို႕ေမေမဟာ ညီအစ္မလိုခင္သြားတယ္၊ မိဘေတြ အဲေလာက္ခင္သြားေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ေနမ်ိဳး၊ ၿပည္႔ၿဖိဳးတုိ႕ဟာ ညီအကိုလိုဘဲၿဖစ္သြားတယ္ေပါ႔ဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ္က အငယ္မၿဖစ္ခ်င္ဘူးေလ ၊ ကြ်န္ေတာ္က အကိုေတြသာ ရွိတာဆုိေတာ႔ ရြယ္တူေလးေတြ လိုခ်င္တာ၊ အခုေတာ႔ရြယ္တူေလးေတြ နဲ႕အေဖာ္ၿဖစ္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေပ်ာ္တာေပါ႔။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုရင္ သူတို႕အိမ္မွာ သြားေနတယ္၊ သူတို႕နဲ႕တူတူစားတယ္၊ ကစားတယ္ ညေနၾကရင္ေမေမနဲ႕ ေဖေဖက လာေခၚတယ္၊ တခါတရံက်ေတာ႔လည္း သူတို႕ညီကိုယ္က ကြ်န္ေတာ္႔အိမ္ရွိရာကို ဆန္တတ္လာတတ္တယ္၊ သူ႕အိမ္က ခေလးထိန္းက လိုက္ပို႕တယ္ ၊ညေန က်ရင္သူတို႕မိဘေတြက လာေခၚတယ္၊ အိမ္က မိဘေတြကလည္း ေယာက်ာၤးေလးဆုိ ၾကိဳက္သ ေလာက္လာ မိန္းခေလးသာမလာနဲ႕ ၊ အဲလိုသဲသဲလႈတ္ေတြဆိုေတာ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႕ ေနမ်ိဳး တို႕ညီအကိုယ္ဟာ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕အိမ္မွာ ဖုိးၾကိဳင္းဒုတ္ၿဖစ္ေနတယ္။

အဲလိုမိသားစုခ်င္းလည္း အဆင္ေၿပ သားသမီးခ်င္းလည္း အဆင္ေၿပေတာ႔ သူတို႕အိမ္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အိမ္ဟာ ကြ်န္ေတာ႔တုိ႕ကေလးေတြကို အေၾကာင္းၿပဳၿပီး၊ လူၾကီးခ်င္းခ်င္း ခင္ မင္ကုန္ၾကတယ္၊ ေနမ်ိဳးအေဖက ဦးေနဇင္လတ္တဲ႕၊ သတုိ႕ေမေမနာမည္က ေဒၚနီလာၿမင္႔၊ သူတို႕ေဖေဖက စီးပြားေရးသမား ထုတ္ကုန္သြင္းကုန္လုပ္တာ၊ အဲဒီေခတ္က မာစီဒီးေတြ ေတြႏွစ္စီးေလာက္စီးႏုိင္တဲ႕ လူေတြဆိုေတာ႔၊ သေ႒းေတြလို႕ေၿပာလည္း မမွားဘူးေပါ႔။ သူ႕ေမေမ က အဲဒီ ဦးေနဇင္လတ္ရဲ႕ ရုံးက ၀န္ထမ္း ဦးေနဇင္လတ္ထက္ ၄ႏွစ္ငယ္တယ္။ ေခ်ာလိုက္ အဲဒီအန္တီၾကီးက မင္းသမီးစႏၵာနဲ႕ တစ္ရုပ္တည္းပဲ၊ အသံေလးကေလး ခ်ိဳသာတယ္။ သေဘာ လည္းေကာင္းတယ္။

ကြ်န္ေတာ္႔ကိုသူ႕ သားေလးေတြလို သေဘာထားတယ္၊ သူ႔သားေလးေတြ အတြက္အ၀တ္အစား သြား၀ယ္ရင္ ကြ်န္ေတာ္႔ အတြက္လည္း တခုပါတတ္တယ္၊ ကြ်န္ေတာ္႔အိမ္ကလည္း သူတို႕လိုဘဲ ကြ်န္ေတာ္႔အတြက္၀ယ္ရင္ သူတို႕ညီကိုယ္ႏွစ္ေယာက္ကို တခုခုၿပန္၀ယ္ေပးေလ႔ရွိတယ္။ သူတို႕က သူေ႒းေတြဆုိေတာ႔ ခဏတုိင္း၀ယ္တယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က သူတို႔ေလာက္ မခ်မ္းသာေတာ႔ ခဏတုိင္းမ၀ယ္ၿဖစ္ဘူး၊ ကြ်န္ေတာ႔စီမွာ သူတို႕၀ယ္ေပးတာေတြမ်ားေနတယ္၊ ေနမ်ိဳးတို႕ညီအကိုယ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔၀ယ္ေပးတာ သိပ္မရွိဘူး၊ ေက်ာင္းသြားရင္ သူတို႕လိုဘဲ ကြ်န္ေတာ္႔ကိုပါ အေနာက္တုိင္း၀တ္စုံေလး တစုံလက္ေဆာင္ေပးထားတယ္ ၊ မသိရင္ အားလုံးက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကို ညီကိုေတြလိုဘဲေအာက္ေမ႔ၾကတယ္။

ဦးေနဇင္လတ္ဟာ စာေပသမားၿဖစ္ဟန္တူတယ္ စာဖတ္ခန္းထဲမွာ စာအုပ္ေတြတပုံတပင္ ဂ်ာမနီ ကလာတဲ႕ ေခြးတံဆိပ္နဲ႕ ပီယာႏုိၾကီးတလုံးက စာဖတ္ခန္းအလယ္မွာ ထီးထီးၾကီး၊ ရုံးပိတ္ရက္ ေန႔ေတြမွာဆုိရင္ သူ႕မိန္းမနဲ႔တူတူ အဲဒီစာဖတ္ခန္းထဲက ဆိုဖာခုံေပၚမွာ ထုိင္ၿပီးသူ႕သားေတြ ကို စလုိက္ ကြ်န္ေတာ္႔ကိုစလုိက္နဲ႕ တေန႔လုံးကုန္တယ္ ၊ ညေနက်ရင္ မုန္႔ထြက္၀ယ္ေက်ြြးတယ္၊ မုန္႔ဆုိင္က ၿပန္လာရင္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ကို အိမ္ကိုလိုက္ပို႔တယ္။သူတို႕မိသားစုဟာ အၿမဲတမ္းဆူညံ ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္တာကို သတိထားမွိတယ္၊ ဦးေနဇင္လတ္ကေတာ႔ ရုံးပိတ္ရက္ကလြဲၿပီး က်န္တဲ႕ ရက္ေတြအားလုံးမွာ မနက္ပိုင္းမရွိဘူး၊ ညေနပိုင္းကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ေက်ာင္းၿပန္လာမွ သူ႕ကိုေတြ႕ တယ္။

သူတုိ႕အိမ္မွာက အိမ္ကိုအကူလုပ္ေပးတဲ႕ အန္တီၾကီးတစ္ေယာက္ရယ္၊ ကားေမာင္းတဲ႕လူရယ္၊ ၿခံရွင္းတာေတြ ဘာေတြလုပ္တဲ႕ မာလီအဘုိးၾကီး တစ္ေယာက္ရယ္ဘဲရွိတယ္၊ တေန႔မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေနမ်ိဳးတို႕ညီအကိုယ္နဲ႕ ေဆာ႔ဘို႔သူတုိ႕အိမ္ကို လာခဲ႔တယ္၊ ၿခံတခါးမၾကီး ပိတ္ထား ေပးမဲ႕ ၊ တံခါးၾကီးေအာက္မွာ တံခါးေလးရွိတယ္ေလ အဲဒါကိုေခါက္လိုက္ရင္ ၿခံရွင္းတဲ႕ အဘိုးၾကီး ကကြ်န္ေတာ္႔ကို တံခါးလာဖြင္႔ေပးတယ္၊ ေနမ်ိဳးတုိ႕မရွိဘူးကြဲ႕၊ မုန္႔စားသြားမယ္ဆိုၿပီး ထမင္းခ်က္ တဲ႕ေကာင္မေလးနဲ႕လိုက္သြားတယ္၊ ၿပန္လာခါနီးေနၿပီး မင္းအိမ္ထဲမွာေစာင္႔ေနေပါ႔တဲ႕၊ အဲဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က ကိုယ္႔ဖာသာ ကိုယ္အိမ္ထဲ၀င္လာလိုက္တယ္၊ ဒီအိမ္ဟာ ကြ်န္ေတာ္႔အိမ္လိုဘဲ ၿဖစ္ ေနတာဆိုေတာ႔၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိတာေပါ႔။

ေနမ်ိဳးတို႕ နဲ႕ကြ်န္ေတာ္က စာဖတ္ခန္းထဲမွာ ေဆာ႔ေနက်ဆိုေတာ႔ သူတို႕မရွိတာနဲ႕၊ ပ်င္းလို႕ ကြ်န္ေတာ္အေပၚထပ္ကို တတ္ၿပီး၊ အန္တီၿမင္႔နဲ႕ သြားေနမယ္လို႕စိတ္ကူးၿပီး ၊ ေနမ်ိဳးတို႕ မိဘေတြ အိပ္တဲ႕ အိပ္ခန္းဆီကိုကြ်န္ေတာ္လာခဲ႕တယ္၊ အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္႔တစ္သက္မွာ ပထမဆုံး မိန္းမ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဖာက္ၿပန္မႈ႕ကို စတင္ေတြ႕ရွိခဲ႔တာပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ထိန္႔လန္႔ခဲ႕ တယ္၊ ဒီလိုကိစၥေတြဟာ ငယ္စဥ္တုန္းက ဘာမွမသိခဲ႔ေပမဲ႕ ကြ်န္ေတာ္သိထားတာ တခုေတာ႔ရွိတ တယ္၊ အဲဒါဘာလဲဆုိရင္ ေမေမရဲ႕အိပ္ယာထဲမွာ ရွိရမဲ႕လူဟာ ေဖေဖလို႕ဘဲ နားလည္ထားတယ္၊

အဲလိုဘဲ ေနမ်ိဳးတုိ႕ရဲ႕ ေမေမအိပ္ယာထဲမွာ ရွိရမဲ႕လူဟာ ေနမ်ိဳးေဖေဖဘဲၿဖစ္ရမယ္၊ အခုလို အိမ္ မွာကားေမာင္းတဲ႕လူ ရွိမေနသင္႔ဘူး။ အခုေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ မဖြယ္မရာၾကီးကို ၿမင္ခဲ႔ရတယ္၊ သူတို႕ကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ ရွိေနတယ္လို႕ေတာင္ သိပုံမေပၚပါဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကေလး သဘာ၀ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ ေအာက္ထက္ကို ဆင္းလာခဲ႕တယ္၊ သူတုိ႕ကေတာ႔ မုိးမၿမင္ေလမ ၿမင္ေပါ႔။

ေနာက္ႏွစ္က်ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ေနမ်ိဳးတုိ႕ ရင္ရင္၀ိုင္းေက်ာင္းမွာ မူလတန္း (က)တန္းကို တက္ရ တယ္၊ သူတို႕ညအီကိုယ္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အရင္လိုဘဲ တူတူသြား တူတူစားေပါ႔ဗ်ာ၊ အရင္လို ေနမ်ိဳးတုိ႕ ေမေမက ေက်ာင္းလာမပို႕ေတာ႔ဘူး၊ ေနမ်ိဳးတုိ႕ေဖေဖ တစ္ေယာက္တည္းသာ ေက်ာင္းလာလာ ပို႕ေတာ႔တယ္၊ ေနာက္ႏွစ္လ ေလာက္မွာ ေနမ်ိဳးတို႕အိမ္ တံခါးၾကီးပိတ္ထားတယ္ လူေတြမရွိေတာ႔ ဘူး၊ ေနမ်ိဳးတုိ႔ညီအကိုယ္ ႏွစ္ေယာက္လည္း ေက်ာင္းမလာေတာ႔ဘူး၊

ကြ်န္ေတာ္က တခါတရံ လြမ္း လို႕ သူ႕တို႕အိမ္ဘက္ကို ေက်ာင္းသြားရင္း ေငးေမွ်ာ္ၾကည္႔မွိတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ အိမ္ၾကီးဟာ အရမ္း ေၿခာက္ေသြ႔ေနၿပီ၊ သစ္ပင္ေတြလည္း ေနမ်ိဳးတို႕ ရွိတုန္းကလို စိမ္းစိမ္းစိုစို မဟုတ္ေတာ႔ဘူး ေၿခာက္တဲ႔အပင္ကေၿခာက္၊ ယိုင္တဲ႕အပင္ကယိုင္၊ လဲတဲ႕အပင္ပလဲနဲ႕ ဖရိုဖရဲ အလဲလဲအကြဲကြဲေတြ နဲ႕ စိတ္ပ်က္စရာ ၿမင္ကြင္းၾကီးၿဖစ္ေနေတာ႔တယ္။ ေမေမ ေနမ်ိဳးတုိ႕ေရာဟင္လို႕ ေမေမတုိ႕ကို ေမးေတာ႔လည္း မေရာမရာ မေသမခ်ာနဲ႕ ခရီးသြားတယ္ထင္တယ္တဲ႕၊ ဒီေလာက္ဘဲေၿပာႏုိင္ၾကေတာ႔တယ္။ေနာက္တႏွစ္ၾကာေတာ႔၊ ကြ်န္ေတာ္က အစိုးရေက်ာင္း တက္ေနၿပီ၊ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေနမ်ိဳးတုိ႔ကို သတိမရေတာ႔ဘူးေလ။

ညတညမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အိမ္ကို လူစိမ္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ညစာ စားၿပီး သီခ်င္းဆိုၾကဘို႕ ၿပင္ဆင္ေနခ်ိန္ေပါ႔၊ ဒီလူၾကီးကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႕မမွတ္မွိေတာ႔ဘူး ကြ်န္ေတာ္႔ ကိုေတာ႔ သူကသိတယ္၊ သူက ကြ်န္ေတာ္႔ကို ေပြ႔ဖက္နမ္းရႈံ႕တယ္၊ ေနာက္ၿပီး အဲဒီလူၾကီးက သူမိန္းမအေၾကာင္းကို ေဖေဖကို ေၿပာၿပေနတယ္ ၊ ငိုလည္းငိုတယ္ `ကြ်န္ေတာ္ ရိပ္မွိတာ ၾကာပါၿပီဗ်ာ၊ သားေလးေတြမ်က္ႏွာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္သီးခံခဲ႔တာ၊ ကြ်န္ေတာ္ အတန္တန္ေၿပာခဲ႔တယ္ မလုပ္ပါနဲ႕လို႔၊ အကို႔ဘက္က မွားတာရွိရင္ ေၿပာပါ ကြ်န္ေတာ္ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း ေၿပာခဲ႔ပါတယ္၊ အဲ ဒါကို သူဆက္လုပ္တယ္´၊ ေၿပာရင္းအဲဒီလူၾကီးဟာ ရိႈက္ၾကီးတငင္ငင္ငိုေၾကြးေတာ႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဘက္က လင္႔၀တၱရားဘယ္ေလာက္ ေက်ခဲသလဲ ဆုိရင္ အတြင္းခံပစၥည္းေတာင္ ကြ်န္ ေတာ္ေလွ်ာ္ေပးခဲ႔ပါတယ္´ ကြ်န္ေတာ္႔ေမေမက အဲဒီလူၾကီးကို ၾကည္႔ၿပီး သနားၿပီး စိတ္ထိခိုက္ဟန္ ၿပေနသလို ေဖေဖမ်က္ႏွာ၀န္းမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြက ရီေ၀ေနတယ္။

`ကိုယ္႔မိန္းမဆိုေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္က ယုံၾကည္တာေပါ႔ဗ်ာ၊ အိမ္ၿခံေၿမဂရမ္ေတြ ၊ လုပ္ငန္းနဲ႔ပတ္သတ္ တဲ႔ပါမစ္ေတြ အကုန္သူ႕ကို အပ္ထားတာ၊ အခုေတာ႔ ဘာတခုမွ မရွိေတာ႔ဘူး၊ ကေလးႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႔ကို ထားခဲ႔တယ္ဗ်ာ´ အခုခေလးေတြကို ကြ်န္ေတာ္ဘယ္လို ပ်ိဳးေထာင္ေပးရမွန္း မသိေတာ႔ဘူး ကြ်န္ေတာ္႔ကို+++++++++ ++++++++။ က်န္တာေတြ ကြ်န္ေတာ္ မသိေတာ႔ဘူး ၊ ၿပန္သြားမွ ေဖေဖက အဲဒါဦးေနဇင္လတ္တဲ႕။

အဲဒီအေၾကာင္းရာေတြ ၿဖစ္ပ်က္ၿပီးလို႕ တႏွစ္ေလာက္ အၾကာ ကြ်န္ေတာ္တို႔နားက နာဂလိႈင္ဂူ ကေလး၀ေတာရ ပရဟိတေက်ာင္းမွာ၊  ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ေၿခာက္ႏွစ္ၿပည္႔ ေမြးေန႔လုပ္တယ္၊ အဲဒီက မိဘမဲ႔ ခေလးေတြကို ေန႔လည္စာေက်ြး ေကာင္မေလးေတြကို ဘိုမရုပ္ေလးေတြေပးတယ္၊ ေကာင္ ေလးေတြကို ေကာ္ေဘာလုံးေလးေတြ ေပးတယ္၊ အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ရြယ္တူေလာက္ရွိတဲ႕ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကိုေတြ႕တယ္ ၊ မိဘမဲ႔ဆုိေပမဲ႕ သူမ်ားကေလးေတြလို ညစ္ေပမေနဘူး၊ အသားေလးကလည္းေဖြးေဖြး၊ ညီအကိုယ္ႏွစ္ေယာက္လုံး ပါးခ်ိဳင္႔ေလးေတြနဲ႕၊ ႏုိင္လြန္လုံခ်ည္ ေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ညီကိုယ္ႏွစ္ေယာက္ ဆင္တူ၀တ္ထားတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ေဘာလုံးေလးေတြ ေပးေတာ႔ ၊ ေက်းဇူးဘဲတဲ႕ ၊ ကြ်န္ေတာ္ တန္းၿပီးသိလိုက္တယ္ ဒါေနမ်ိဳးနဲ႕ ၿပည္႔ၿဖိဳးပဲၿဖစ္ရမယ္လို႕။

သူတုိ႕က အတန္းလိုက္လာလာၿပီး ပစၥည္းယူၾကတာဆိုေတာ႔ သူတို႕ယူၿပီးေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကို ေက်ာခိုင္းသြားတယ္၊ ေမေမ ဟိုဟာေနမ်ိဳးနဲ႕ ၿပည္႔ၿဖိဳး ေခၚလိုက္ၾကည္႔ပါလားလို႕လို႕ ေမေမကို ေၿပာလိုက္ေတာ႔၊ ေမေမက ေနမိ်ဳးေမာင္ေမာင္ ၊ ၿပည္႔ၿဖိဳးေမာင္ေမာင္ လို႕ေမေမကလွမ္းေခၚလိုက္ ေတာ႔ “ဗ်ာ” တဲ႕၊ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ လွည္႔ၾကီးၿပီး ေမေမဆီကို ေရာက္လာၾကတယ္။

ကေလးေတြကို ပစၥည္းေ၀ၿပီးတဲ႕ အခါ ေမေမနဲ႕ ေဖေဖက အဲေက်ာင္းက သူတုိ႕ကို ထိန္းတဲ႕ ဦးယုဇန ဆုိတဲ႕ ဘုန္းဘုန္းကို သူတုိ႕ဇာတ္ေၾကာင္းကိုေမးတယ္၊ ဘုန္းဘုန္းေၿပာၿပတာက သူတို႕ ကို ၊ ေမာ္တင္က တုိက္ခန္းပိုင္ရွင္ တစ္ေယာက္ လာအပ္သြားတာတဲ႕၊ သူ႕ေဖေဖက အရက္မူးၿပီး ကားတုိက္ဆုံးသြားတယ္တဲ႕၊ သူတို႕ရဲ႕ ေမေမက နဂိုကတည္းက မရွိဘူး ထင္တယ္တဲ႕၊ တပည္႔ေတာ္တုိ႕ အိမ္ကိုလာငွားကတည္းက၊ ပါမလာဘူးတဲ႕၊ သူ႕အေဖနာေရး ၿဖစ္ေတာ႔လည္း မလာဘူးတဲ႕၊ အဲဒါေၾကာင္႔ ေဆြမ်ိဳးမရွိလို႕ တပည္႔ေတာ္ အရွင္ဘုရား တို႕ဆီလာအပ္တာ လို႕ေၿပာသြားတာ ဘဲဒကာမၾကီးလို႕ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။

ကြ်န္ေတာ႔မ်က္စိထဲမွာ ၊ ၿမင္ကြင္းစုံကို ကြ်န္ေတာ္ၿပန္ၿမင္ေယာင္မွိတယ္၊ မာစီဒီးကားစီးၿပီး အေနာက္တုိင္း၀တ္စုံေလးေတြနဲ႕ ေက်ာင္းလာတတ္တဲ႕ ညီကိုယ္၊ သူတို႕ကိုသိပ္ခ်စ္သလို တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ႕ သူ႔ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ၊ လင္ေယာက်ာၤးမရွိခင္ ခန္းထဲမွာ ဒရိုင္ဘာနဲ႕ေဖာက္ၿပန္ေနတဲ႕ အဆင္႔တန္းမဲ႔ မိန္းမ၊ သားႏွစ္ေယာက္ကိုေတာင္ ၿပစ္ၿပီး လင္ေနာက္လိုက္သြားရဲတဲ႕ မိန္းမရိုင္း တဦး၊ မိဘမဲ႔ေဂဟာကို ေရာက္ေနတဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္၊ အုိ အစုံပါဘဲဗ်ာ ………………………။ကြ်န္ေတာ္ ဆက္မေရး ခ်င္ေတာ႔ဘူးဗ်ာ၊ အသက္ၾကီးမွ ေရးေတာ႔မယ္၊ ေရးရင္းစိတ္ညစ္လာလို႔။

ဘေလာ႔စာရႈသူ႔မ်ား ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ႕ပါေစေၾကာင္း ေငြလမင္းတို႕ ဆုမြန္ေတာင္းပါတယ္ ၊ ရႊင္လန္း ခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစ။



Thursday, September 15, 2011

မေထာက္ခံပါ ခင္မ်ား (တဂ္)

ခုတေလာ ဘေလာ႔အခ်င္းခ်င္း တဂ္ပို႕ေလးေတြေရးၿပီး၊ အခ်င္းခ်င္း အၿမင္ဖလွယ္ၾကေတာ႕၊ ကိုကိုေငြတုိ႕ရဲ႕ ေငြလမင္းဘေလာ႔ကလည္း တစ္စခမ္းထၿပီး၊ ဟိုလူ႕တဂ္ခ်င္ ဒီလူ႕တဂ္ခ်င္နဲ႕၊ တဂ္ေရာဂါ ရလာတယ္ေပါ႔ဗ်ာ၊ ဇနီးေတာင္ညာစံ ေဒ၀ီမေဟသီ မဒမ္ေငြကလည္း၊ တဂ္ပို႕ေရးပါရန္ ေတာင္းဆုိလာၿပန္ေတာ႔၊ ကိုကိုေငြလည္းတဂ္ပိုစ္႔တခု တဂ္ၿဖစ္သြားတယ္ေပါ႔ဗ်ာတုိ႕ရယ္။ အခုေရး မဲ႕တဂ္ပို႕ကေတာ႔ အၿခားမဟုတ္ပါဘူး၊ ကမၻာတလႊားေခတ္စားေနတဲ႕ ဧရာ၀တီၿမစ္ၾကီးရဲ႕ အထက္ ပိုင္း ၿမစ္ဆုံေဒသမွာ ေဆာက္လုပ္ဆဲ၊ ဧရာ၀တီၿမစ္ဆုံ ေရကာတာ စီမံကိန္းၾကီးအေၾကာင္း ပါပဲဗ်ာတုိ႕။

 သတင္းနဲ႕မီဒီယာဆုိတာၾကီးကို ကမၻာႏုိင္ငံအသီးသီးမွာၿဖင္႔ စတုတၳမ႑ိဳင္လို႕ ဆိုေခ် တယ္ေပါ႔ဗ်ာ၊ စတုတၳမ႑ိဳင္လို႕ဆိုလိုက္တဲ႕အခါ၊ စာနဲ႕ေရးတဲ႕သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း ဘေလာ႔ တုိ႕အၿပင္၊ အသံနဲ႕လႊင္႔တဲ႕ေလလိႈင္းအသံ၊ ရုပ္ေရာအသံေရာ အကုန္ၾကားရၿမင္ရတဲ႕ သတင္းေတြပါ အက်ဳံး၀င္ေပသေပါ႔ဗ်ာတုိ႕ရယ္၊ အဲဒီစတုတၳမ႑ိဳင္ဆိုတာၾကီးၿဖင္႔လည္း ႏုိင္ငံတုိင္း ကၿပည္သူတစ္၀က္ အစိုးရတစ္၀က္ပိုင္ၾကတာၾကီးပါပဲ၊ ႏုိင္ငံပိုင္ မီဒီယာေတြရွိသလို ၊ ပုဂၢလိကပိုင္ မီဒီယာေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးေပါ႔၊ ႏုိင္ငံတုိင္းဆုိေပသိ၊ အာဏာရွင္ေတြ အုပ္စုိးတဲ႔ အရပ္ေဒသေတြ မပါပါဘူးဗ်ာရယ္။

 ေၿမာက္ကိုးရီးယား တုိ႕လို၊ တခ်ိန္က လစ္ဗ်ားတို႕လို႕၊ အဲလိုႏုိင္ငံေတြမွာေတာ႔ မရွိေပဖူးေပါ႔၊ ယခုၿမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးဟာ အင္မတန္မွ ၀မ္းသာဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထင္ လင္းၿမင္သာတဲ႕ အစုိးရတစ္ရပ္ရွိလာၿပီၿဖစ္တဲ႕ အတြက္ေၾကာင္႔၊ ယခင္အစိုးရေခတ္ကဲ႕သုိ႕၊ မီဒီယာ ကိုခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿခင္း အလွ်င္းမရွိတာကို ေတြ႕ၿမင္လာရသလို၊ အရင္အစိုးရမ်ား ႏွစ္ခ်ီၿပီး လုပ္ ခဲ႔တဲ႕ အမ်ိဳးသားေရး အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္မႈ႕တို႕ကိုလည္း တစ္လအတြင္းမွာ ပီပီၿပင္ၿပင္လုပ္ ၿပသြားတဲ႕အတြက္၊ ေခတ္ေရာစနစ္ပါ ေၿပာင္းလာၿပီးဆုိၾကပါစို႕ဗ်ာ၊ သုိ႕ကလိုမင္႔ေလလည္း `ဆြမ္း ဆန္ထဲ ၾကက္ေခ်းေရာ´ဆိုတဲ႕ စကားပုံလို၊ ၿမန္မာစာမတတ္ပဲ ၾသဘာစာထဖတ္တဲ႕၀ံၾကီး ၀ံကေလး အေလႊးအမႊားေတြလည္း၊ ဒီေခတ္ဒီစနစ္ထဲရွိၾက တယ္ေပါ႔ဗ်ာရယ္။

 အစကေတာ႔ တစ္ေယာက္ေလာက္ရွိတာ မွတ္တာ အခုေတာ႔ ႏွစ္ေယာက္ၿဖစ္သြားတယ္ေပါ႔၊ ဒါေၾကာင္႔ အပတ္စဥ္ထုတ္ဂ်ာနယ္ေတြမွာ အဲဒီ၀ံၾကီးဆုိသည္႔ေမာင္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၿပန္လွန္ေခ်ပတဲ႕ စာေတြ ပညာရွင္မ်ိဳးစုံက ေရးသားၿပီး ဂ်ာနယ္မ်ိဳးစုံက ေဖာ္ၿပၾကတယ္ဗ်ာ၊ ေ၀ဖန္ၾကတယ္၊ စာေရးဆရာေတြကလည္း ‘Save The Irrawady’ ဆုိၿပီး ေခါင္းစဥ္နဲ႕၊ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)၊ ဆရာကိုတာ၊ ဦးထြန္လြင္(မိုးေလ၀သ)တို႕က ၿပီးခဲ႔တဲ႕၁၀ ရက္ေန႔က မဂၤလာဒုံ ဥယ်ာဥ္ၿမိဳ႕ေတာ္က မဟာဂႏၲာရုံ ေက်ာင္းတုိက္မွာ ၿပဳလုပ္ၾကတယ္ဗ်ာ။

 အခုကြ်န္ေတာ္ တဂ္ပို႕က ၊ ၿမန္မာႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ၿမန္မာႏိုင္ငံပိုင္ အမ်ိဳး သား အေမြအႏွစ္ၾကီး တခုၿဖစ္တဲ႕ ဧရာ၀တီၿမစ္စုံ ေရကာတာၾကီးကို တစ္ဦးပိုင္ တစ္ေယာက္ပိုင္ အေနအထားမ်ိဳးနဲ႕ ေရာင္းစားေတာ႔မဲ႔အေရး ဧရာ၀တီၿမစ္ကို သားေၿမးစဥ္ဆက္ မၿမင္ဘူးေတာ႔မဲ႕ အေရး၊ ဧရာ၀တီၿမစ္ကို မွီခိုေသာက္သုံးေနတဲ႕ လူေတြေရငတ္မဲ႔ေဘးကို ကခ်င္ၿပည္နယ္ တခုလုံး ၿမန္မာေၿမပုံေပၚကေန ေရၿပင္ၿဖစ္သြားမဲ႔အေရး စတာေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈ႕ၿပီး ႏုိင္ငံသား ေတြရဲ႕ ဆႏၵနဲ႕ ဖီလာၿပဳၿပီး အတင္းအဓမၼ ၿပဳက်င္႔ ေၿပာဆုိေနတဲ႕ လူရမ္းကားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ ေၿပာ ဆုိခ်က္ေတြကို စတုတၳမ႑ိဳင္မွာ အက်ဳံး၀င္တဲ႕ ဘေလာ႔ကာေတြ ဘာေၾကာင္႔လက္ေရွာင္ေနသလဲ ဆိုတာကို  ကြ်န္ေတာ္နားမလည္ေအာင္ၿဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႔ ကြ်န္ေတာ္႔ ဒီပိုစ္႔ကို ၿမန္မာႏုိင္ငံသား ဘေလာ္ကာေတြ အားလုံး ကိုယ္႔အၿမင္ကို ကိုယ္ထုတ္ေဖာ္ၿပီး ကန္႔ကြက္ၾကဖုိ႕ တာ၀န္ရွိတယ္လို႕ ယူဆလုိ႕ ဘေလာ္ကာအားလုံးကို တဂ္ လုိက္ပါတယ္၊ ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ ဘေလာ္ကာအားလုံး ေန႔တေန႔ သတ္မွတ္ၿပီး အဲဒီသတ္မွတ္ ထားတဲ႕ေန႕မွာ တဂ္ပိုစ္႔ကို ၿပိဳင္တူတင္ၾကဖုိ႕ စိတ္ကူးမွိပါတယ္။ (မၿဖစ္ႏုိင္ဖုိ႕မ်ားပါတယ္)

`မတရားမႈ႕တခုမွာ၊ မင္းဟာၾကားေနမယ္ဆိုရင္၊ မင္းဟာအဲဒီမတရားမႈ႕ကို အားေပးလိုက္ တာပဲ´လို႕ မာတင္လူသာကင္း ေၿပာခဲ႔ဖူးပါတယ္၊  ႏုိင္ငံပိုင္ပစၥည္းကို ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္ ဖုိ႕ႏုိင္ငံသားတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္၊ ဒါဟာ တာ၀န္တခုပါပဲ၊ ႏုိင္ငံပိုင္ပစၥည္းဆုိသည္မွာ နုိင္ငံသားအားလုံးနဲ႕ သာစပ္ဆုိင္ပါတယ္၊ ႏုိင္ငံပိုင္ပစၥည္းကို ႏုိင္ငံသားေတြက တင္ေၿမွာက္ထားတဲ႕ လြႊတ္ေတာ္ကသာလွ်င္ စီမံခန္႔ခြဲခြင္႔ရွိပါတယ္၊ တဦးတစ္ေယာက္သို႔မဟုတ္ အဖြဲ႕အစည္းတခုခုက စီမံခန္႔ခြဲခြင္႔ အခြင္႔ အာဏာမရွိပါ၊  စီမံခန္႔ခြဲၿခင္း အခြင္႔အာဏာမရွိဘဲ၊ အခြင္႔အာဏာရွိသေယာင္  ၿပဳလုပ္ေနေသာ လူပုဂၢိဳလ္ အဖြဲ႔အစည္းကို ႏုိင္ငံေတာ္ပိုင္ပစၥည္းမ်ား အလြဲသုံးစားမႈ႔ႏွင္႔ တရားစြဲဆို လို႔ရေၾကာင္း ရာဇသတ္ၾကီးဥပေဒမွာ တရား၀င္ၿပ႒ာန္းထားပါတယ္၊  ဒါေၾကာင္႔ ရာဇ၀တ္ မႈ႕က်ဴးလြန္သူကုိ က်ဴးလြန္ေနတယ္လို႕ေၿပာတာ အၿပစ္ရွိတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ မခံစားရပါဘူး။

ယခုလည္း ထုိထုိၿပစ္မႈ႕ကိုက်ဴးလြန္ဖုိ႕ရန္ ႏုွတ္ၿဖင္႔ ေဆာ္ေအာေနေသာ အၿပစ္သား ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕က  ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ေရးသားေၿပာဆိုၿခင္းအခြင္႔ အာဏာနဲ႕ ေရးသားၿခင္းၿဖစ္ပါ တယ္၊ အရင္ေခတ္ ကဆိုရင္ေတာ႔ ေထာင္က်ႏုိင္ပါလိမ္႕မယ္၊ ယခုေခတ္မွာ ေထာင္လည္းမက်ႏုိင္ ေတာ႔ပါ၊ ၿပစ္ဒဏ္က်ခံထားရသူမ်ားကိုပင္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးက သေဘာထားၾကီးစြာၿဖင္႔ ၿပည္၀င္ခြင္႔ၿပန္လည္ေပးအပ္ေနၿပီ ၿဖစ္သၿဖင္႔၊(ၿပန္ေရာက္သူမ်ားလည္းရွိေနၿပီ) ႏုိင္ငံအက်ိဳးစီး ပြားအလို႕ငွာ ေရးသားေသာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ဘေလာ႔မ်ားကို သမၼတၾကီးသိလွ်င္ၿဖင္႔ ႏုိင္ငံသားပီ သေၾကာင္း အသိအမွတ္ၿပဳသည္႔ အေနၿဖင္႔ `သီရိီပ်ံခ်ီ´ ဘြဲ႔ေတာင္ခ်ီးၿမွင္႔ဖြယ္ရွိပါတယ္။

ႏုိင္ငံနဲ႕လူမ်ိဳးေပၚ မတရား လုပ္ေနတဲ႔ ၿဖစ္ရပ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘေလာ္ကာေတြက မသိခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ေနမယ္၊ အဖမ္းခံရမွာေၾကာက္လို႔၊ ဘာၿဖစ္မွာ ညာၿဖစ္မွာေၾကာက္လို႕နဲ႕၊ ေနာက္တြန္႔ေနလိုက္ရင္ ဧရာ၀တီၿမစ္ၾကီး ပ်က္သုဥ္းသြားတဲ႔ သမုိင္းအမဲစက္ၾကီးမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း တစ္တပ္တအား ပါ၀င္ေနၿပီဆိုတာ သတိၿပဳဖုိ႕လိုပါတယ္။

ဒီၿမစ္ဆုံကိစၥကို ကြ်န္ေတာ္ပိုစ္႔တခုေရးခဲ႔ဖူးပါတယ္၊ ႏွစ္လည္းမႏွစ္သက္ပါဘူး၊ ေက်လည္းမေက်နပ္ ပါဘူး၊ အဲဒီစီမံကိန္းၾကီးကို လုံး၀ကိုမၿဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး အဲဒီမေက်နပ္တဲ႕အထဲမွာ စက္မႈ႔(၁) ၿပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦးေဇာ္မင္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာေၿပာခဲ႔တဲ႕ အခုစကားရပ္ေတြကို ပိုၿပီးမႏွစ္သက္ပါဘူး၊ သူေၿပာပုံေတြဟာ နုိင္ငံပိုင္ပစၥည္းတခုကို အက်ိဳးရွိစီမံကိန္းတခုအၿဖစ္ ေ၀ဖန္ပိုင္းၿခားေပးေနသည္႔ အသြင္သ႑ာန္မေဆာင္ပဲ၊ သူ႕ၿခံထဲ မွာစုိက္ထားတဲ႕ သရက္သီးကို ေရာင္းကြက္တင္ဖို႔ အေရာင္းၿမင္႔တင္ေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေၿပာဆိုသည္႔ အသြင္ေဆာင္ ေနပါတယ္၊ တနည္းေၿပာရရင္ ေစ်းေခၚေနသေယာင္ထင္ရပါတယ္။

ႏုိင္ငံတခုရဲ႕၀န္ၾကီးဌာနတခု ကိုဦးေဆာင္သမႈ႕ၿပဳေနသူ ၀န္ၾကီးတဦးရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေၿပာဆုိတဲ႕ စကားရပ္ေလးေတြကို ၊Weekly News သတင္း၀က္ဆုိက္မွာသာ ၾကည္႔လိုက္ၾက ပါေတာ႔ဗ်ာတုိ႕ရယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီၿမစ္ဆုံကိစၥကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ တုိင္ပင္ၾကည္႔ၿပန္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက ရန္ကုန္သားမို႕ ဧရာ၀တီၿမစ္နဲ႕ မဆုိင္ဘူးလို႕ဆုိၿပန္ပါတယ္၊ မင္းဘာသာ ေရးခ်င္ရင္ မင္းဘေလာ႔မွာ ဘေလာ္ကာေတြနဲ႕ တုိင္ပင္ေရးတဲ႕၊ ကြ်န္ေတာ္အၿပစ္မၿမင္ပါ ရန္ကုန္ သားၿဖစ္ေစ ၊ မႏၱေလးသားၿဖစ္ေစ ဧရာ၀တီၿမစ္ႏွင္႔ မဆုိင္ဟု ေၿပာဆုိလို႕ရပါတယ္၊ သို႕ေသာ္ ႏုိင္ငံ ပိုင္ အေမြအႏွစ္ၾကီးတစ္ခု လို႕ဆုိလိုက္ရင္ေတာ႔ၿဖင္႔ ၿမန္မာႏုိင္ငံသား အားလုံးနဲ႕သက္ဆုိင္ေနသည္ ကိုမိမိက လက္ခံသည္ၿဖစ္ေစ လက္မခံသည္ၿဖစ္ေစ မုခ်လက္ခံရမွာပဲၿဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းက သူလိုငါလို အရပ္သားတစ္ေယာက္မွ်သာ ၿဖစ္ပါတယ္ ငါနဲ႕မဆုိင္ဟု ေၿပာဆုိလာရင္ၿဖင္႔ ၿပႆနာမရွိေသာ္လည္း ၊ ၀န္ၾကီး႒ာန တခုက ၀န္ၾကီးမွ  ထုိသူငယ္ခ်င္း ေၿပာ သလိုေၿပာလို႕မရပါ၊ ေၿပာလို႕မရသကဲ႕သို႕ ထိုစကားရပ္ကို သရုပ္ၿပေစသကဲ႕သို႕ ၿဖစ္ေစေသာ ေၿပာဆုိမႈ႔မ်ားကို ေရွာင္ရွားဖုိ႕လိုပါတယ္။ ယခုသတင္းစာရွင္း လင္းပြဲမွာ ၀န္ၾကီးေၿပာဆုိေသာ စကားမ်ားသည္ ငါႏွင္႔မဆုိင္ဆိုေသာ စကားရပ္ကို သရုပ္ေဖာ္သကဲ႕သို႕ ၿဖစ္ေန သည္ကို ၀န္ၾကီး၏ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ေၿပာဆုိသြားေသာ စကားရပ္မ်ားကို ေထာက္ခ်င္႔ၾကည္႔ရႈ႕ပါက ေတြ႕ၿမင္ရႏုိင္ပါတယ္။

မည္သို႕ပင္ၿဖစ္ေစကာမူ ၀န္ၾကီးက မီးအားေတြ ပိုေနလို႕ ေစ်းကြက္သေဘာအရ ေရာင္းစားရတာ ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာဆုိပါတယ္၊ ၿမန္မာႏုိင္ငံသား အားလုံးသည္ ဧရာ၀တီကို အဆုံးရႈံးခံၿပီး ဘယ္သူမွ မီးလင္းခ်င္ၾကမည္မဟုတ္ပါ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ငယ္စဥ္ကတည္း မီးစက္တလွည္႔၊ အင္ဗာတာ တခါ၊ ဖေယာင္းတုိင္းမီးႏွင္႔ တသြယ္ ေနထုိင္ၾကီးျပင္း လာသည္႔လူမ်ိဳးမ်ားက အမ်ားစုၿဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ ဧရာ၀တီကို အသုံးၿပဳၿပီး မီးလည္းမလိုခ်င္ပါ၊ ဧရာ၀တီၿမစ္ကိုသာ လိုခ်င္ပါ သည္။ အင္တာနက္မွာ ဘေလာ႔ေရးသားေနသူ အားလုံးကလည္း ကြ်န္ေတာ္႔လိုပင္ ဧရာ၀တီၿမစ္ ၾကီးကို လိုခ်င္ၾကပါလိမ္႕မည္။ ဒါေၾကာင္႔ ကြ်န္ေတာ္အပါ၀င္ မိသားစုအားလုံးက ဒီဧရာ၀တီၿမစ္ဆုံ ေရကာတာ ကိစၥကို အကြ်င္း အက်န္မရွိ ကန္႔ကြက္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္က ေဇာ္ဋီကာ စာအုပ္ကို ေရးသားသူ ေဒါက္တာေက်ာ္စိန္ရဲ႕ အသုံးခ်စိတ္ပညာ စာအုပ္မွာ ဤကဲ႔သုိ႕ ေရးသားထားသည္ကို မွတ္သားဖူးပါတယ္။ `ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕ ၿမန္မာလူမ်ိဳးတို႕ သည္၊ ဘာသာတရား၏ အဆုံးအမကို လက္ခံက်င္႔သုံး ၾကသည္႔အားေလွ်ာ္စြာ ပါဏာတိပါတာ သူ႕အသက္သတ္ၿခင္းတည္းဟူေသာစာရိတၱသီလကို လုံၿခဳံစြာ ေစာင္႔ထိန္းတတ္ၾကပါေသာ္လည္း၊ သူ႕အသက္ကို ကယ္ယူၿခင္းအက်ိဳးငွာ ေဆးရုံေဆးခန္းတုိ႕ကို ေပးကမ္းလွဴဒန္းၿခင္းတည္း ဟူေသာ ၀ါရိတၱသီလမ်ိဳးကို မေစာင္႔ထိန္းတတ္ၾကေပ။ ထို႕အတူ အဒိႏၷာဒါနာ - သူတပါးပစၥည္းကို မခုိးယူ ၿခင္းတည္းဟူေသာ၊ စာရိတၱသီလကို လုံၿခဳံစြာ ေစာင္႔ထိန္းၾကပါေသာ္လည္း၊ ၀ါရိတၱသီလ တည္းဟူ ေသာ အမ်ားပိုင္ပစၥည္းႏွင္႔ နုိင္ငံပိုင္ပစၥည္းတို႕ကို မပ်က္ဆီးေအာင္ မေစာင္႔ေရွာက္တတ္ၾကေပ´။ လို႕ေရးသားထားသည္ကို မွတ္သားမွိပါတယ္။

ထို႕ေၾကာင္႔ ၿမန္မာႏုိင္ငံသား အားလုံးသည္ ၿမန္မာႏုိင္ငံပိုင္ အေမြအႏွစ္ကို ထိန္းသိမ္းၿခင္းသည္ ၀ါရိတၱသီလ တနည္းအားၿဖင္႔ ေစာင္႔ထိန္းအပ္ေသာ လူ႕က်င္႔၀တ္တခုပင္ၿဖစ္ပါ၍၊ လူ႕က်င္႔၀တ္ကို လက္ခံက်င္႔သုံးသည္႔ ႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္ ၿဖစ္သည္႔အားေလွ်ာ္စြာ ႏုိင္ငံပိုင္ အေမြအႏွစ္ ပစၥည္းတခုပ်က္ ဆီးေစမည္႔ စီမံကိန္းတခုၿဖစ္ေသာ  ၿမစ္ဆုံ ေရကာတာ စီမံကိန္းကို ကန္႔ကြက္ပါ ေၾကာင္း ေရးသား တင္ၿပရင္း၊ ၿမန္မာဘေလာ္ဂါ အားလုံးကို ဒီပိုစ္႔ကို တဂ္ လိုက္ပါေၾကာင္း။

ဘေလာ႔စာရႈ႕သူမ်ား ၀ါရိတၱသီလ ခိုင္မာစြာ ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါေစေၾကာင္း၊ ေငြလမင္းတုိ႕က ဆုမြန္ေတာင္းလိုက္ပါတယ္၊ ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစခင္မ်ာ။