၀န္ဇင္း၁၆ အေၾကာင္းေရးၿပီးေတာ႔ မွတ္စု စာအုပ္ၿပန္ဖက္ၾကည္႔ေတာ႔မွ ထူးထူးၿခားၿခား ရီခဲ႔ရတာ ေလးရွိေသးတယ္ ၊ ဒီဟာေလးက လဲ မိတၳီလာ ကအၿပန္ ၾကဳံခဲ႔တဲ႔ ဟာဘဲ ၊ အလတ္ေကာင္က မိတၳီလာ တပ္ရင္းတပ္ဖြဲ႕ေတြ ရဲ႕ကိစၥၿပီးသြားေတာ႔ ၊ မႏၱေလးက ၉၅ ထင္ပါတယ္ ၊ အဲဒီကို တာ၀န္နဲ႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာ ရမယ္လို႕ အမိန္႕က်လာေတာ႔ သူမသြား ခင္တရက္ အလုိမွာဘဲ ကြ်န္ေတာ႔ကို ရန္ကုန္ၿပန္မလား ၊ မႏၱေလးလိုက္မလား လို႔ေမးပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္က မႏၱေလး မလိုက္ဘူး ရန္ကုန္ၿပန္မယ္ လို႕ ေၿပာေတာ႔ ေအး ၿပင္ထား ဒီည ငါရထားနဲ႔ စီစဥ္ေပးလိုက္မယ္ လို႕ ေၿပာပါတယ္ ၊ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမအတြက္ ထမိန္ႏွစ္ထည္နဲ႕ ခ်ည္တဘက္ပါးပါးေလးႏွစ္ထည္ ပုဆိုးႏွစ္ ထည္ပါ ယူသြားရမယ္ဆုိၿပီး အိပ္ထဲမွာ ထည္႔ေပးပါတယ္..။
ရန္ကုန္ မႏၱေလး ရထားေတြက သာစည္မွာဘဲ စီးရတယ္ ၊ အဲတုန္းက ခုေတာ႔ ဘယ္လိုလဲ မသိဘူး စာပို႔ရထားတဲ႔ ၊ မႏၱေလးက ညေန ေလးနာရီ ၁၅ ထြက္လာမဲ႔ ၁၄ အစုန္ သာစည္ကို ၁၀နာရီ ခြဲေရာက္မယ္ ဆိုၿပီး ညေနစာ လိုက္ေၾကြးပါတယ္ ၊ အလတ္ေကာင္က တပ္က ကားတစီးနဲ႔ သာစည္ကို ရဲေဘာ္၄ေယာက္နဲ႔ လိုက္ပို႔ပါတယ္ ၊ ဟုိကိုေရာက္ေတာ႔ ရုံပိုင္က VIP ကေန လက္မွတ္တခု လုပ္ေပးတယ္ ၊ (အပ) ေတာင္မဟုတ္ဘူး ပထမတန္း လက္မွတ္ ၊ ေစာင္႔လိုက္တဲ႔ ရထား အခ်ိန္းအတိက်ပါဘဲ ၁၁ နာရီထိုးလို႔ေတာင္ မေရာက္ဘူး ၊ ရထားေရာက္ေတာ႔ တေရးရေနၿပီ ၊ ရဲေဘာ္ တစ္ေယာက္ ေက်ာကုန္းကို မီွအိပ္တာ ၊ ရထားေပၚလဲ ေရာက္ နာရီေလးၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၁၂နာရီ မတ္တင္း ၊ ကိုလတ္ကို ႏုတ္ဆက္ ရဲေဘာ္ေတြက ႏုတ္ဆက္ နဲ႔ ၊ ႏုတ္ဆက္ေနတုန္း ရထားၾကီးက ထြက္လာပါေတာ႔ တယ္ ။
အဲဒီမွာ စတင္ၿပီး ဒုကၡသုကၡေတြ ေရာက္ပါေတာ႔တယ္ ၊ ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ႔ ရထားေတြထဲမွာ ထုိင္ရတာ မသက္မသာ အရွိဆုံး ရထားကိုၿပပါ ဆုိရင္ေတာ႔ ၿမန္မာ႔မီးရထားပါဘဲ ၊ ပထမတန္းသာ ဆုိတယ္ ၊ ညစ္ပတ္လိုက္တာ လြန္ေနတာဘဲ ၊ အသံကလဲ သိပ္လုံတာဘဲ ပဲၾကီးေလွာ္နဲ႔ မုန္႔ေလေပြကို တၿပိဳင္ထဲ ၀ါးေနရသလိုဘဲ ဂ်ုိပိုးလား ဂ်ပိုးလား နံနံေစာ္ေစာ္ အေကာင္ေလး ေတြကလဲ ကိုက္တယ္ တင္ပါးမွာ ဖုေတြေတာင္ထြက္တယ္ ၊ ပထမတန္းက VIP ရတာဆိုေတာ႔ မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆုိင္မွာ ႏွစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ္႔ေဘးမွာ အမၾကီးတစ္ေယာက္ ႒ာနဆိုင္ရာက ဘဲထင္ ပါတယ္ ၊ ေရွ႕တည္႔တည္႔က လူၾကီးပိုင္းစုံတြဲ တတြဲနဲ႔ အလည္ေခါင္မွာေတာ႔ ေတာ႔ ေလးေထာင္႔ စားပြဲ ေလးတခုပါတယ္ ၊ ဒါနဲ႔စီးလာ လိုက္တာ နဲနဲၾကာေတာ႔ ရပ္ထားက ခဏရပ္တယ္ ရန္ကုန္က လာမဲ႔ ရထားကိုေစာင္႔ေနတာ ဆုိဘဲ ၊ ေဘးက အသက္၂၅ ေလာက္ရွိမ အမၾကီးက လဲစားလိုက္တဲ႔ မုန္႔ ၊ ေသာက္လိုက္တဲ႔ ေရ ရထားေပၚမွာ လာတဲ႔ အသယ္မွန္သမွ် သူနဲ႔ မလြတ္ဘူး ၊ ပုဂံနဲ႔ တစ္မ်ိဳး ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္နဲ႔ တဖုံ ၊ ဖက္နဲ႔ တသြယ္ မ်ိဳးစုံ စားေသာက္ၿပီး ေနေပမဲ႔ ေသးတခါ မွ ေပါက္တာ မၿမင္ သလို ေနာက္ေဖး သြားတာလဲ မၿမင္မွိပါဘူး ၊ မၾကာမၾကာ လဲၿပဳံးၿပဳံးၿပတယ္ ၊ ေရွ႕က ဘုိးေတာ္က ခ်ီးေပါက္တာ ၊ ခဏခနဘဲ စိတ္ညစ္လိုက္တာ ဆိုတာ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ ၊ နဲနဲေအးတာနဲ႕ အက္်ီေလး ထုတ္၀တ္ေနတုန္း ၊ ေမာင္ေလး မင္းမွာ တစ္ရႈးေလးမပါဘူးလားတဲ႔ ၊ ဗ်ာ ဟုတ္ ပါတယ္ မမ မင္းလိုလို႕လား ယူေလဆိုၿပီး တစ္ရႈးလိပ္ေလး ထုတ္ေပးလိုက္တယ္ ။
ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း အမက ေတာင္ငူကို သြားမွာၿဖစ္ေၾကာင္း ေၿပာဆုိၿပီး ငုတ္တုတ္အိပ္ေပ်ာ္ သြားပါတယ္ ၊ မၾကာမၾကာ ေခါင္းက ပခုံးကို လာလာထိပါတယ္ ၊ ေတာင္ငူေရာက္ေတာ႔ သူဘာသာ ဆင္းသြားပါတယ္ ၊ အဲဒီေနရာဘဲ ရြယ္တူအသက္ ၾကီးအကိုတစ္ေယာက္ ထပ္တတ္လာ ပါတယ္ ၊ သူကေတာ႔ တအားေဖာ္ေရြပါတယ္ ၊ ရန္ကုန္သဃၤန္း ကြ်န္းက ဆိုၿပီး စတင္မိတ္ဆက္ပါတယ္ ၊ ေတာင္ငူမွာ ပန္းပုလာထုတာ လို႔လဲေၿပာပါတယ္ ၊ တလမ္းလုံး အာလူးဖုတ္ လာလိုက္တာ ၊ မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကပါတယ္ ၊ အိပ္ယာႏုိးေတာ႔ ၉-နာရီ မ်က္ႏွာ ေရသန္႔ဘူးနဲ႔ သစ္ရပါတယ္ ၊ ပထမတန္း တြဲကေရက မရွိေတာ႔ပါဘူး ၊ မုန္႕ၾကြပ္ေလး ထုတ္စားပါတယ္ ၊ ကိုယ္႔ေဘးက ပန္းပုဆရာ ကမုန္႔လဲပါမလာပါဘူး ၊ ေရဗူးေလး ေတာ႔ေတြ႕တယ္ သူ႔ကိုပါ ကိုယ္႔မွာပါတဲ႔ ဂ်ိဳကာ မုန္႔ၾကြပ္ခေလးနဲ႕ ဧည္႔ခံရပါတယ္ ။
စားေသာက္ၿပီး တစ္ေမွးေမွးလိုက္ေတာ႔ ေအာင္မေလး ေသာက္က်ိဳးနဲ ၊ လူေတြ အကုန္လုံး ေအာက္ မွာ ၊ ရထားၾကီးကလဲ ရပ္လို႔ ဘယ္လိုတုန္း ဆိုၿပီးေလ႔လာ လိုက္ေတာ႔ ရထားစက္ေခါင္း ပ်တ္လို႔တဲ႔ ၊ ရန္ကုန္က ရထားေခါင္းသြားယူ ေနၿပီတဲ႔ ညေနေလာက္ေရာက္မယ္ တဲ႔ အုိး ၊ ကိုယ္႔ေဘးက ပန္းပုဆရာ သမားကသိဟန္ မတူေသးေတာ႔ အကိုထဟ လူေတြအကုန္လုံး ေအာက္ မွာ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ က်န္တာ ၊ မင္းကိုလာေခၚတာ ဒို႔ဘာစားၾကမလဲ ဆုိေတာ႔မွ ၿပဴးၿပဲၿပီး ေဟ ဟုတ္လား ဆိုၿပီး ကသိုက္ကရိုက္ ထလာၿပီး ရထားေပၚကေန ခုန္ဆင္းလုိက္ပါတယ္ ၊ နာရီ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေန ပါၿပီး ဗုိက္ေတြက ဆာေလာင္ေနၿပီ ၿဖစ္ေၾကာင္း အစာခ်က္ ကိရိယာမ်ားက အခ်က္ေပးပါတယ္ ။
ရထားေဘး၀န္း က်င္မွာ ရထားေပၚရွိတဲ႔ လူေတြအကုန္ဆင္း ၿပီးရြာထဲက အသယ္ေတြ လာေရာင္းသမွ် ၊ ေလလံစနစ္ ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ေတာင္ ၀ယ္စားေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္ ၊ ရထားတစီးလုံး မွာ လူေပါင္း ၃၀၀ေက်ာ္ ၄၀၀နီးပါး ရွိမယ္လို႕ထင္ပါတယ္ အတန္းစား အမ်ိဳးမ်ိဳး အလႊာ အသီးသီး အဲဒီထဲမွာ ေငြရွင္ေၾကးရွင္ေတြက ေလလံပုံစံနဲ႔ ၂၀၀တန္းပစၥည္းကို ၅၀၀ေလာက္ ေပး၀ယ္စားေန ေတာ႔ ၊ ခ်ိဳ႔တဲ႔ ေသာ လူတခ်ိဳ႕၀ယ္ ဘုိ႕ေၿပာထားလိုက္ၿပီးမွ ၊ ေရာင္းေတာ႔ ေငြပိုေပးတဲ႔ လူကိုေရာင္းလိုက္ တာေတြ လူမဆန္စြာေတြ႔ ၿမင္ရပါတယ္ ၊ ေရအုိးေခါင္း ေပၚရြတ္ၿပီး ေရကုသိုလ္ လို႔ ၊ ေအာ္ဟစ္ေနတဲ႔ လူမ်ားကလဲ ၊ ေရဗူး တဗူးကို ႏွစ္ရာတုိ႔ ဘာတုိ႕ၿဖစ္လာ ပါတယ္ ၊ ရြာနာ မည္က ထုံးၾကီးပါ ၊ အိမ္ေၿခ ၁၀၀ေတာင္မၿပည္႔ပါ ၊ ေရေတာင္ အဲဒီရြာမွာ လုံေလာက္ေအာင္ ရွိပုံ မပုံပါ ၊ ဟိုးေနာက္ ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ လူတစ္စု ဆဲတုိင္းေနတာ ေတြ႕ရပါေသးတယ္ ၊ ဟိုစကား ဒီစကား တစြန္းတစ ၾကားလိုက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စက္ဆုပ္သြားပါတယ္ ၊ စားစရာ ၀ယ္စားတာေတာင္ လူတုိင္းမၿပည္႔စုံ လို႔ ၊ ေရသန္႔ဗူးတဗူးကို ဆုိင္မွာ၀ယ္ရင္ ၁၅၀ ေပးရခ်ိန္မွာ ၂၀၀နဲ႔ ေပး၀ယ္ေသာက္ တဲ႔ေရက ကန္ေရမဟုတ္ဘဲ ၊ အုိင္ထဲက ေနခပ္လာတဲ႔ ေရေတြကို ေခါင္းေပၚမွာ ခပ္တည္တည္နဲ႔ တင္ေရာင္းေနၾကတာကို ၀ယ္ေသာက္တဲ႔လူေတြက ဒိုက္ေဆာ္လား အပုတ္နံ႔ ဆိုလား ရလို႕ ေရသယ္ကို ရန္ေတြ႕ေနတာပါ ေဘးက ေရသယ္ေတြကလဲ ၀ိုင္းၿပီး အဲဒီေရ ေရာင္းတဲ႔ လူကို ၊ ဆူပူရန္ေထာင္ၿပီး သူတုိ႔ေရ ေရာင္းရေအာင္ လုပ္ေနၾကတာကို ေတြ႕ၿမင္ရပါေသးတယ္ ။
ၿမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ အက်င္႔စာရိတၱဟာ အင္မတန္ေအာက္တန္း က်တဲ႔ အဆင္႔ကိုေရာက္ရွိေနပါ ၿပီ ဒုကၡေရာက္ရင္ ကူညီတဲ႕လူေတြ ဒီေခတ္မွာ ေသကုန္တာလား မရွိေတာ႔တာလား ၊ မ်ိဳးတုန္းကုန္ တာလား ၊ မသိေတာ႔ပါဘူး အက်င္႔စာရိတၱ သိပ္ေခါင္းပါး ကုန္ပါၿပီ ၊ ကာယသတၱိဟာ က်င္႔ယူရင္ လြယ္ပါတယ္ ၊ ရန္ၿဖစ္တာ ေၾကာက္တဲ႕လူဟာ သိုင္း ၊ လက္ေ၀ွ႕ ၊ ကရာေတး ၊ ဂ်ဴဒို ၊ တခုခု သင္ထားလိုက္ရင္ ရန္ၿဖစ္ရမွာကို ၀န္မေလး တတ္ေတာ႔ပါဘူး ၊ ငါနဲ႔မတန္ရင္ မယူဘူး ၊ မတရားတာမလုပ္ဘူး ၊ မဟုတ္တာ မေၿပာဘူး ဆိုတဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ သတၱိကေတာ႔ က်င္႔ဘုိ႕ ေတာ္ေတာ္ ခတ္ခဲပါတယ္ ၊ ၿမန္မာေတြ ဟာယုတ္ပတ္ၿပီ ဆိုရင္ သူတပါးနဲ႔ မယွဥ္ႏုိင္ေလာက္ ေအာင္ယုတ္ပတ္ပါတယ္ ၊ နာဂစ္မုန္တုိင္း တိုက္ေတာ႔ ေရသန္႔ဗူးၾကီး တဗူး ၂၀၀၀ ၿဖစ္သြားပါတယ္၊ သံတေခ်ာင္းကို ၂၀၀၀ ၿဖစ္သြားလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ကလူေတြ တအားအံ႔ၾသ သြားဘူးပါတယ္ ၊ က်န္တဲ႔ စားေသာက္ကုန္ ဆိုတာေတာ႔ ၾကံဳဘူးတဲ႔ လူတုိင္းသိပါတယ္ ၊ ဘာသာ တရား သိပ္ထြန္းကားပါတဲ႕ ၊ သာကီႏြယ္ မ်ိဳး ၿမန္မာအမ်ိဳးသားေတြ ဘယ္နည္း ဘယ္ပုံၿဖစ္သြား တာလဲေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ မေတြးတတ္ေအာင္ရွိပါတယ္ ။
ဒါက အေၾကာင္းဆက္လုိ႔ ေတြးမွိတာေလး ထည္႔ေရးလိုက္တာပါ ၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ပန္းပုဆရာဟာ ထမင္းဆာ လာပါတယ္ ၊ အကိုဘယ္လို လုပ္မလဲ ဗ်ာလို႔ ေမးၾကည္႔ေတာ႔ ဒီလိုလုပ္ကြာ တဲ႔ ရြာထဲ ၀င္ၿပီး ဆုိင္ေတြ ဘာေတြ ရွာရေအာင္တဲ႔ ၊ ဒါနဲ႔ လုိက္ရွာတာ ပဲၾကီးေလွာ္ေတာင္ မရေတာ႔ ပါဘူး ခင္မ်ာ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ကေနာက္လဲ ေနာက္က်တယ္ မုိ႔လား တခ်ိဳ႕လူေတြ လာ၀ယ္သြား ၾကၿပီေလ ၊ တခ်ိဳ႕လူေတြက ေတာ႔ ေငြေၾကးအသင္႔ တင္႔ရွိမယ္ ထင္တဲ႔ အိမ္ေတြကို အကူညီေတာင္းၿပီး ၊ ထမင္းစု ခ်က္စားပါတယ္ ၊ ရထားတစီးလုံး လူသုံးရာ ေက်ာ္ကို အိမ္တရာ ေတာင္မရွိတဲ႔ ရြာေလးနဲ႔ ကြတ္တိၿဖစ္ ေနေရာေပါ႔ ၊ ရထား ဆီၿပန္လာေတာ႔ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ႏွစ္ပါးလဲ အငတ္ေဘး ဆုိက္ေနရွာတယ္ ၊ စပ္စုၿပီး သြားေမးတာ အရွင္တုိ႔ ဆြမ္းစားၿပီး ပလား ဘုရားလို႔ ေမးလုိက္မွိတယ္ ၊ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ္႔အေၾကာင္းနဲ႕ ကိုယ္ေမးတာပါ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေလးဘာေလး သြားစားရေအာင္ ၊ အစားအစာဆိုတာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း မွာေပါတာ မ်ားတယ္မဟုတ္လား ေမးလုိက္မွ ကိုယ္ပါ တရားခံ ၿဖစ္သြားတယ္ ၊ ေအးသားရ ငါတုိ႕လဲ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း စုံစမ္းတာ မရွိဘူးတဲ႔ဟ ၊ ဒါေၾကာင္႔ထုိင္ေနတာ တဲ႔ ဘုန္းၾကီး စကား အဆုံး ကိုယ္ပါ စိတ္ ဓာတ္ ေတာ္ေတာ္ေလးက်သြားတယ္ ၊ စားစရာမရွိဘူးလို႔ သိေနလို႔လား မသိဘူး ဗိုက္ကလဲ ဆာလိုက္ တာဗ်ာ ၊ ကဲအကိုေရ လာဗ်ာ ေနာက္တစ္ေခါက္ ရြာထဲ၀င္ရေအာင္လို႔ တခုခုေတာ႔ ရေအာင္ၾကံမယ္ ဗ်ာ ၊ ေအးကြာ တဲ႔ တခုခုေတာ႔ ရမွာပါတဲ႔ ၊ ရြာထဲ ၀င္ေတာ႔လဲ ကြ်န္ေတာ္ မေၿပာရဲဘူး ခင္မ်ာ ၊ ဗုိက္ကေတာ႔ ဆာတယ္ တခါမွ အဲလိုမၾကံဳဘူးေတာ႔ ခတ္ေနတယ္ အိမ္ထဲလဲမ၀င္ ရဲ စကားလဲ မေၿပာရဲ ၊ ေၿပာရမွာလဲ ရွက္ဆိုေတာ႔ ေနာက္ဆုံး အရဲစြန္႕ၿပီး ေစ်းဆုိင္ ေလးတခုကို ၀င္လုိက္တယ္ ၊ အမၾကီး တစ္ေယာက္ဘဲရွိတယ္ ၊ ေရာင္းလုိ႔ရတဲ႔ ေငြေလးေတြ ေရတြက္ေနတာ နဲ႕တူပါတယ္ ။
မမ မင္းတို႔ ရြာမွာ ဆန္ဆုိင္ေတြ ဘာေတြမရွိဘူးလားဗ်ာ လို႔ေမးလိုက္ေတာ႔ ၊ ရွိတာေပါ႔ ေမာင္ေလးရဲ႕တဲ႔ ဒါေပမဲ႕ ဆန္မရွိေတာ႔ေလာက္ဘူး တဲ႔ ခုနကအမေတာင္ ဧည္႔သယ္ေတြ အတြက္ သြား၀ယ္ေတာ႔ မရွိေတာ႔ဘူးေလ တဲ႔ ကဲပ်က္ကေရာ ဆိုတာဒါဘဲ ေနမွာေပါ႔ ၊ ကိုကိုပန္းပု ဆရာကလဲ ကိုယ္႔ထက္ဆုိးတယ္ ၊ ေခါင္းၾကီးငုံ႕ၿပီး ၊ ကဲ အကို မင္းဘယ္လုိလုပ္မလဲ ငါလဲမသိေတာ႔ဘူးကြာ တဲ႔ ဒါဆိုဟိုဘက္ ရြာေတြ ေလွ်ာက္သြားမယ္ဗ်ာ ၊ လို႔အေဖာ္စပ္ေတာ႔ သူကလဲ ေအးကြာတဲ႔ ထုိင္ေနတာထက္ စာရင္ တခုခုရမွာပါတဲ႕ ၊ ဒါနဲ႔ ကြင္းထဲက ေနၿဖတ္ၿပီး ခပ္ၿပၿပေလး ၿမင္ရတဲ႔ ရြာတန္းဘက္ကို သြားမယ္ဆုိၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေက်ာပိုးအိပ္ တစ္ေယာက္ တလုံးစီနဲ႔ ေရနဲနဲစီ ရွိတဲ႔ ေရဗူးေလး တစ္ဗူးစီ ကိုင္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ လာတာ ပူလုိက္တဲ႔ ေန လူအေနာက္ လိုက္ပူေနသလား မွတ္ရတယ္ ၊ စပါးရိုးၿပတ္ ေတြက လဲယားတယ္ ေနပူ ေခြ်းထြက္ ေအာက္က ရိုးၿပတ္ေတြက ရွနဲ႔ ခံရခတ္လိုက္တာ ဗ်ာ ၊ ကြင္းတဲေလး တစ္လုံးေတြ႕တယ္ အကို၀င္ နားမယ္ဗ်ာ ဆုိေတာ႔ ေအးဆုိၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၀င္နားၾကတာေပါ႔ ၊ သားမိႏွစ္ေယာက္ အိပ္ေန တယ္ ၊ ေခြး တစ္ေကာင္ ကေဟာင္တယ္ ၊ တဲရွင္သားမိက ထလာေတာ႔ ဘာလဲ တဲ႔ ပါးစပ္က လဲဆာလြန္းလို႕ လားမသိဘူး လြတ္ခနဲထြက္ သြားတယ္ ၊ ဗိုက္ဆာလို႔ပါ လို႕ေၿပာလိုက္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ ရုပ္ေရ ၾကည္႔ၿပီး ေတာ္ေတာ္သနား သြားဟန္တူတယ္ ၊ လာလာ ေမာင္ေလးတုိ႔ ဘယ္ကလဲ ဘာလဲနဲ႔ ေမးေတာ႔ ၊ အေၾကာင္းအကုန္ေၿပာၿပ အင္း ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလကြယ္ ၊
အမေယာက်ာၤး ဒုိင္း၀န္း ဆိုလားသြားခပ္တယ္တဲ႔ ဘာၾကီးလဲ မသိဘူး ဒိုင္း၀န္းက အမမွာ ငပိေရၾကိဳနဲ႔ ဆန္ေတာ႔ရွိတယ္ စားႏုိင္လားတဲ႔ ဟုတ္ကဲ႔ စားမယ္ လို႕ႏွစ္ေယာက္သား သံၿပိဳင္ထြက္ သြားတယ္ ၊ သူ႕သမီးေလးက ခ်စ္စရာေလး မဲမဲ၀၀ေလး ေလးႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ ထင္တာဘဲ ၊ အဲအမ ၾကီးက ဆန္ေလးလုံးေလာက္ ရွိတယ္ထင္ပါတယ္ ၊ ထည္႔ၿပီးခ်က္တယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ က မီးေမြႊးေပးတယ္ ၊ သူကခ်က္တယ္ ၊ ၾကက္ဥ ႏွစ္လုံးပါ ထမင္းအုိးထဲ အလုံးလုိက္ထည္႔ ခ်က္တယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကိုရန္ကုန္ကလား ဘယ္ကလဲ အစုံပါဘဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လဲ အကုန္ေၿဖ တာဘဲ ၊ ၿပီးေတာ႔ သူက တဲအၿပင္ထြက္သြားတယ္ ၊ တဲရဲ႕ေခါင္းရင္း မွာ ေပါက္ေနတဲ႔ အရြတ္တခ်ိဳ႕ ခူးလာတယ္ ၊ ၿမင္းခြာရြတ္လို႔ ေခၚတဲ႔ ပုပု၀ိုင္း၀ိုင္း ေလးေတြ ၊ ၿပီးေတာ႔ စမုတ္တုိင္နဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ၊ သီတံမွာ ငရုပ္သီး အနီေတာင္႔ေတြ ထုိးသီတယ္ ၿပီးေတာ႔ မီးဖုိနားမွာ အဲဒီသီတံ ေလးကို ေထာင္ထားလိုက္တယ္ ၊ အဲဒီသီတံက ေမြးလာတဲ႔ ငရုပ္သီး ေညာ္နံ႔ေလးဟာ ဗိုက္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ဆာေလာင္ေစပါတယ္ ၊ အမၾကီး ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ဆိုေတာ႔ ငရုပ္သီးေထာင္းတဲ႔ ခုနက သီထားတဲ႔ ငရုပ္သီးေတြ ငရုပ္ဆုံ နခမ္းပဲ႕ထဲ ထည္႔ေထာင္းခိုင္းတယ္ ၊ ငပိေရ က်ိဳအုံးမယ္ ဆုိၿပီး ဒန္ဒယ္အုိး ပိန္ေလးထဲကို ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ထဲ ကငပိေလးေတြထည္႔ၿပီး က်ိဳတယ္ ၊ ထမင္းအုိး ထဲက ထမင္းေတြ ကို ပုဂံထဲခူးထည္႔ ၊ ပုဂံလဲ မ်ားမ်ားစားစား မရွိပါဘူး ႏွစ္ခ်ပ္ဘဲ ရွိတယ္ ၊ ပုဂံ လုံးေလးက ရြယ္တူ သုံးခုေလာက္ရွိတယ္ တခုထဲကိုငပိေရ ထည္႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ပန္းပုဆရာ ေထာင္းထားတဲ႔ ငရုပ္သီးကို ငပိေရထဲေရာ အခ်ိဳ႔မႈန္႔ေလးလဲ ထည္႔တာကိုေတြ႕တယ္ ၊ ၿပီးေတာ႔ ၾကတ္ဥခြာေပး ၊ ၾကက္ဥကိုပန္းကန္ထဲ ထည္႔ ဆီထည္႔ ၊ ၿမင္းခြာရြတ္ ပုပုေလးေတြကို ေရေဆးၿပီး ပုဂံတလုံးထဲ ထည္႔ေပး အဲအမၾကီးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ တက္ညီ လက္ညီလုပ္လိုက္တာ ထမင္းစား ရခါနီးေနပါၿပီ ။
အဲဒီခ်ိန္မွာ ပါးစပ္က သီခ်င္းဆိုၿပီး ဒိုင္း၀န္းလို႔ ေခၚတဲ႔ ပိုက္နဲ႔ယက္လုပ္ထားၿပီး ၀ါးနဲ႔အနားကြတ္ ထားတဲ႔ ငါးဖမ္းကိရိယာနဲ႕ ၊ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ ၀င္လာပါတယ္ ၊ ေဟး မိသန္းၿငိမ္း ဧည္႔သယ္ေတြလား တဲ႔ ၊ ဟုတ္တယ္ ရထားပ်က္လို႔တဲ႔ ေတာ္ ၊ ထမင္းမစားရေသးဘူး ဆိုလို႕ ရွိတာေလး ခ်က္ေၾကြးေနတာ ၊ ဟေနအုံး ဒီမယ္ ပုဇြန္ေတြ ပါတယ္တဲ႔ ေၾကာ္ေၾကြးလုိက္တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ႔အားသင္႔မွိပါတယ္ ၊ စိတ္မေကာင္းလဲ ၿဖစ္မွိပါတယ္ ၊ ေအာ္ သူတို႔က်ေတာ႔ စိတ္ေကာငး္ရွိလိုက္တာလို႔ ပါလာတဲ႔ ပလိုင္းေလးထဲက လက္ႏွစ္ဆုပ္စာ ေလာက္ရွိတဲ႔ ပုဇြန္ေလး မေသးမၾကီးေလး ေတြကို ေရေဆးၿပီး ၊ မိန္းမၿဖစ္သူကို လာေပးပါတယ္ ၊ မိန္းမက ေခါင္းေတြေရာ ဘာေတြေရာ အၿဖဴထည္ေက်ာ္ၿပီး ၊ ထည္႔စရာ ပန္းကန္မရွိေတာ႔လို႔ ဒယ္အုိးေလး အတုိင္း ေဆးလိပ္ၿပာခြက္လုပ္ တဲ႔ ေၿမခြက္ထဲမွာ တင္ၿပီး ထမင္း၀ိုင္းကို လာပို႔ပါတယ္ ၊ ကဲ ေမာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ စားေတာ႔ ဆိုေတာ႔ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ စားလိုက္တာ တာဆိုတာ ၊ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ၿမန္မာၿပည္အေန ထားအရ သူေဌးသား တစ္ေယာက္လုိ႔ ေၿပာလို႔ရပါတယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ႔ တစ္သက္မွာ အဲလိုအစား အစာမ်ိဳး လုံး၀မစားဘူးခဲ႔ပါ ၊ စားခဲ႔ ဘူးသမွ် အစားထဲမွာ လဲ ဒီေလာက္ၿမိန္တဲ႔ ထမင္းတနပ္ကို အဲဒီတခါ ဘဲစားဘူးပါတယ္ ၊ တဲရွင္အကိုၾကီးက ေ၇ခ်ိဳးၿပီး တတ္လာပါတယ္ ၊ လင္မယားႏွစ္ ေယာက္ ကထုိင္ၾကည္႔ေနပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စားတာေသာက္တာ ၾကည္႔ၿပီး သူတို႔ေပ်ာ္ေနပုံ ရပါတယ္ ၊ ဘယ္ကလဲ ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ စုံေနတာဘဲ ေမးတာ ေၿဖလိုက္စားလိုက္နဲ႕ ၊ ထမင္းအုိး ေလးဟာ တ၀က္ေလာက္ဘဲ က်န္ေတာ႔ပါတယ္ ၊ သူတို႔က ထပ္ထည္႔ခုိင္းေနပါတယ္ ၊ ရထားေပၚ ကလူေတြ ဘယ္လိုစားၾကတုန္း ၊ မသိဘူးေနာ္ လို႔ေမးလာပါေသးတယ္ ၊ စုခ်က္စားေနတာေတာ႔ ေတြ႕တယ္ လို႔ေၿပာလိုက္ေတာ႔ ၊ အင္းမခ်မ္းသာလို႕ပါ ကြာ ခ်မ္းသာရင္ ငါလာလွဴပါတယ္တဲ႔ ၊ ေအာ္ ၿမန္မာ စစ္လိုက္တာ အကိုၾကီးရယ္လို႔ စိတ္ထဲကေတာင္ ၾကိတ္ၿပီး ခ်ိီးက်ဳးမွိေသးပါတယ္ ။
စားေသာက္ၿပီးမွ ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါးကို သြားသတိရတယ္ ၊ အကိုၾကီး ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါး ဆြမ္းမစားရ ေသးဘူးဗ် ၊ လို႔ ဒါေလးေတြ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ထည္႔ယူသြားလို႕ရမလား ၊ ဟာရတယ္ ေကာင္းပါ႔မလား ငါ႔ညီရယ္ စားၿပီးသားေတြ ဘုန္းၾကီးလွဴလို႕ ၊ ရေလာက္ပါတယ္ အကိုရာ သူတုိ႕ႏွစ္ပါးလဲ ဆာမွာေပါ႔ ၊ အင္း ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ နဲ႕ထည္႔ေပးလိုက္မယ္ တဲ႔ ၊ ၾကက္ဥ တၿခမ္းရယ္ ပုဇြန္ေက်ာ္ ၊ေလးနဲနဲရယ္ ငပိေရ နဲ႔ အတို႔ရယ္ တပါတည္းေပါင္းထည္႔ေပးပါတယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္လဲ စားေသာက္ၿပီးလို႕ ၊ ၿပန္ခါနီးမွာ စိတ္ကူးမွိတယ္ ၊ ငါတုိ႔တၾကိမ္တခါမွ မၿမင္ဘူးဘဲနဲ႔ ဒီေလာက္ကူညီတဲ႔ လူေတြ ထမင္းတနပ္ေၾကြးဘူးတဲ႔ လူေတြ ဘာၿပန္လုပ္ေပး ရမလဲ ဆိုၿပီး စဥ္းစားေတာ႔ ၊ အၾကံတခုရတယ္ ၊ ေငြေပးရင္ေတာ႔ ရိုင္းမယ္ထင္လို႔ ၊ အလတ္ေကာင္ ပါးနဲ႔ ေမေမ အတြက္ ထည္႔ေပးလိုက္တဲ႔ ခ်ည္တပတ္ေလး ႏွစ္ထည္နဲ႔ ပုဆုိးႏွစ္ကြင္းနဲ႔ ထမိန္ႏွစ္ကြင္းကို အမၾကီးနဲ႔ အကိုၾကီးေရွ႕မွာ ခ်ၿပီး ထိုင္ကန္ေတာ႔လိုက္တယ္ ၊ မယူပါဘူးလို႔ အတန္တန္ၿငင္းေနေပ မဲ႔ မယူရင္ စိတ္ဆိုးမွာလို႕ ၊ ေၿပာေတာ႔ ယူထားလိုက္တယ္ ၊ သူတို႔သမီး ေလးကိုမုန္႔ဘိုး ၂၀၀၀ေပးခဲ႔တယ္ ၊ ပန္းပုဆရာအကိုက သူ႔လက္ထဲက လက္ပတ္နာရီေလးကို တဲရွင္အကိုၾကီး ကို ပတ္ေပးလိုက္တယ္ ၊ ေငြ၅၀၀ ခေလးေလးကို မုန္႔ဘုိးေပးလိုက္တယ္ ၊ အားလုံးႏုတ္ဆက္ၿပီး ထမင္းထုတ္ေလးယူ ၊ ေရဗူးထဲ ေရၿဖည္႔ၿပီး ရြာဘက္ကို ဦးတည္ၿပီး ေလွွ်ာက္လာခဲ႕တယ္ ၊ တၿပေလာက္ ေရာက္မွ ပန္းပုဆရာ အကိုၾကီးကို အကို တဲရွင္အကို ၾကီးနာမည္ဘယ္သူတုန္း ဆုိေတာ႔ ေအးသိဘူးဟတဲ႔ ၊ ဟာေမးခဲ႔အုံးေလ ဟာ ၿပန္သြားေနရအုံးမယ္ တဲ႔ အဲဒါနဲ႔႕ ႏွစ္ေယာက္ သား သံၿပိဳင္ေအာ္လိုက္တာ“ အမၾကီး မိသန္းၿငိမ္းေရ အကိုၾကီးနာမည္ ဘယ္သူတုန္းဗ် ” ဟုိအကိုၾကီးက ေၿပးထြက္လိုက္လာတယ္ ၊ ဘာလဲညီေလးတုိ႕တဲ႕ အကိုၾကီးနာမည္ ဘယ္သူတုန္း ဗ်လို႕ ေမးလိုက္ေတာ႔ သန္းေအာင္တဲ႔ ဘာလို႕တုန္း မွတ္ထားမလို႕ ဆိုေတာ႔ ဟားဟားဟား နဲ႔ရီၿပီး ေၾကာကိုပုတ္ၿပီး က်န္ရစ္ခဲ႔တယ္ ၊ ေအာ္ ေတြ႕စုံၾကံဳ ကြဲ ဓမၼာဆိုေပမဲ႕ ႏွစ္နာရီေလာက္စုံ လိုက္ရၿပီး ခြဲခဲ႔ရေတာ႔ စိတ္ထဲမွာ အမ်ိဳးေတြစီက ၿပန္သလိုလိုေလး ဘဲ ၊ ေတာ္ေတာ္ၿပၿပ ေလးေရာက္မွ လွည္႔ၾကည္႔ေတာ႕ ေနပူထဲမွာ ငူငူၾကီးရပ္ၿပီး ၊ တာ႔တာလုပ္ၿပေနေလရဲ႕ ။ မေမ႔ပါဘူး ကိုသန္းေအာင္ နဲ႔ အမၾကီး မိသန္းၿငိမ္းရယ္ ။
ထမင္းထုတ္ေလး ကိုင္ၿပီး ရြာထဲကို ကိုယ္႔အေတြးနဲ႕ ကိုယ္ႏွစ္ေယာက္သား စကားမေၿပာ ဘဲ၀င္လာၿပီး ၊ ရထားစီၿပန္လာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြကို သြားေတြ႕ေတာ႔ ဘုန္းၾကီးေတြက အငယ္ တပါးက စာေစာင္ဖက္ေနတယ္ ၊ အၾကီးဘုန္းေတာ္ၾကီးက အိပ္ေနတယ္ ၊ အရွင္တို႔ ထမင္းသုံး ေဆာင္ၿပီးပလား ၊ ေအးစားၿပီးၿပီကြ ဘာလို႕တုန္း ၊ ကပ္မလုိ႕ပါဘုရား ၊ အယ္ ငါတုိ႕က ရြာထဲက ဒကာမၾကီးေတြ လာကပ္သြားတယ္တဲ႔ ၊ ကဲမွတ္ကေရာ မင္းတို႔က ဘယ္ကရတာတုန္း ထမင္းကို ကိုသန္းေအာင္တုိ႕ လွဴလိုက္တာပါဘုရားလို႕ ႏွစ္ေယာက္တုိင္ပင္ ထားသလို ေၿပာလိုက္ေတာ႔ ရီလိုက္ရတာ ၊ အင္းမစားရေသးတဲ႔ လူေတြ ရွိေလာက္တယ္ သားရဲ႕သူတို႔ကိုရွာ ေပးလိုက္ပါလား တဲ႔ ၊ မွန္႔လွပါဘုရား ဆိုၿပီး ၊ ပန္းပုဆရာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာတေယာက္ၾကည္႔ မွိလိုက္တယ္ ၊ ဒီထမင္းနဲ႕ ဒီဟင္းေလးကို သေၿမာေနမွိတယ္ ၊ ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိပါဘူး ၊ အကိုမင္း သေၿမာလား ေအးကြာ ၊ ငါသေၿမာသလိုလို ၿဖစ္တယ္ကြတဲ႕ ၊ ကြ်န္ေတာ္လဲ တူတူဘဲ အကိုရာ တခါမွ ဒီေလာက္ဆင္းဆင္းရဲရဲ မၿဖစ္ဘူးဘူး ေအးကြာ ငါလဲဒီတခါ ၾကံဳဘူးတာဘဲ ၊ ကဲပါ ညီရာ မင္းနဲ႔ အကိုအမွတ္တရ ေပါ႔ ၊ လာလိုက္ရွာၿပီး လွဴလိုက္မယ္ ဆုိၿပီး လိုက္ရွာတာ စားမဲ႔လူ မရွိပါဘူး ၊ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ကဲ အကို က်ဳပ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ထပ္စား မယ္ဗ်ာ လုိ႕ေၿပာေတာ႔ ေအး ေကာင္းတယ္ ဆိုၿပီး ရထားလမ္းေဘးက အုိင္ထဲ လက္ဆင္းေဆး ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၾကြပ္ၾကြပ္ အိပ္ထဲ ႏိႈက္စားတာ ေၿပာင္သြားတာဘဲ ၊ ၿပီးေတာ႔ ဘာကို ရီခ်င္မွန္းမသိတာနဲ႕ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည္႔ၿပီး တစ္ဟီးဟီးနဲ႔ ရီလိုက္တာ ေပ်ာ္သလိုလို ၀မ္းနည္းသလိုလိုေလး လဲခံစားရတယ္ ။ ၿပီးေတာ႔ ေၿမာင္းထဲက ကေရနဲ႕ လက္ေဆး ၊ ကိုယ္အ၀တ္စားနဲ႕ ကိုယ္သုတ္ လူ႔ဘ၀ တသက္မွာ လယ္တဲထဲလဲ ထမင္း စားဘူးခဲ႔သလို ၊ ရထားလမ္းေဘးက ၿမတ္ခင္းေပၚမွာ လဲ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ထဲက ထမင္းကို ႏွစ္ေယာက္စားခဲ႔ ဘူးခဲ႔ပါ၏။
စားေသာက္ၿပီး ၊ ညေန ေလးနာရီ ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ရန္ကုန္က ရထားစက္ေခါင္းၾကီး ေရာက္လာ ပါတယ္ ၊ ရထားစက္ေခါင္းတပ္ၿပီး ရထားၾကီးကို စတင္ခုတ္ေမာင္းဘုိ႔ ဥၾသသံ ရွည္ၾကီး ဆြဲလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ၅ နာရီထုိးဘုိ႕ ဆယ္မိနစ္သာ လိုပါေတာ႔တယ္ ၊ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ စထြက္ၿပီး ၊ တစနဲ႔တစ ၿမန္လာတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ပန္းပုဆရာ အကိုၾကီးဟာ ကိုၾကီး သန္းေအာင္နဲ႔ မၾကီး မိသန္းၿငိမ္းတုိ႔ တဲေလးရွိတဲ႔ အရပ္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔မွိပါတယ္ ၊ ေနခဲ႔ၾကေပ အုံးေတာ႔ ထမင္းရွင္ ဇနီးေမာင္ႏွံ႔နဲ႕ ထုံးၾကီးေက်းရြာေရ ၊ ပဲခူးကို ေက်ာ္ေတာ႔ ဖုန္းလိုင္းေတြ မိၿပီ မို႕ ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အိမ္ကေခၚထားတာ ေကာ ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္ ၊ အၾကီးေကာင္ အလတ္ေကာင္ ပါးနဲ႔ အိမ္ဖုန္းေကာ ေတြပါ တစ္သီၾကီး ၊ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ႔ ၈နာရီ ထိုးၿပီ ၊ အၾကီးေကာင္ရယ္ ပါးရယ္ ေမေမရယ္ လာၾကိဳၾကေလရဲ႕ ၊ ဘူတာကို ဖုန္းဆက္ေမးၾကည္႔တယ္ နဲ႕တူပါတယ္ ၊ ရထားပ်က္တာကို သိတာနဲ႕ အစားအေသာက္ေတြနဲ႕ လာၾကိဳေနၾကတာ ပန္းပုဆရာ ကိုပါ တပါးတည္းေခၚလာၿပီး ၊ သု၀ဏ ေဘာလုံးကြင္းနား ထားခဲ႔ ၿပီး ေတာင္ဥကၠလာ ထဲကေနၿဖတ္ေမာင္းၿပီး အိမ္ကိုၿပန္လာခဲ႕ၾကတယ္ ။
ဘယ္မလဲ အလတ္ေကာင္ထည္႔ေပးလိုက္တဲ႔ ထမိန္ႏွစ္ထည္ တဲ႔ ေမေမက ေမးတယ္ ၊ အေၾကာင္းစုံ ေၿပာၿပလိုက္ေတာ႔ ေဖေဖက ခ်ီးမြမ္းလိုက္တာ သိပ္မွန္ကန္တဲ႔ လုပ္ရပ္တဲ႔ ၊ ေမေမကေတာ႔ သဲေတာ ၀မ္းတြင္းဘက္က လာတဲ႔ ထမိန္ကေအးတယ္တဲ႔ ၊ ရဘုိ႕မလြယ္ဘူးတဲ႔ ပုဆိုးကန္ေတာ႔ ခဲ႔ရင္ေတာ္လိုက္ပါၿပီတဲ႔ စာဂရဲလိုက္တာ တအားဘဲတဲ႔ ၊ သူ႔တုိ႔ဘာေတြ ဆက္ေၿပာေနလဲ ေတာ႔မသိဘူး ၊ ကြ်န္ေတာ္လဲ ေဖေဖကို မွွီၿပီးကားေပၚမွာ အိပ္လာတာ ၊ မုိးလင္းမွ အိပ္ယာ ေပၚေရာက္ေနတာ ကိုသိေတာ႔တယ္ ….။
(ပဲခူးတုိင္း အေရွ႔ပိုင္း ၊ ထုံးၾကီး ေက်းရြာမွာ ရထားပ်က္ခဲ႔စဥ္က ကိုယ္႔ေတြ႕ၿဖစ္ရပ္ ကိုနာမည္နဲ႔လိပ္စာေတာင္ မေၿပာင္းဘဲ ၿပန္လည္ေရးၿပတာပါ ၊ ကိုၾကီးသန္းေအာင္နဲ႔ မၾကီးမိသန္းၿငိမ္း ၊ အမည္မသိ ညီမေလးပါ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ….။ )
