Wednesday, September 22, 2010

ကြ်န္ေတာ္ႏွင္႔ ထုံးၾကီးရြာ ရထားပ်က္မႈ

၀န္ဇင္း၁၆ အေၾကာင္းေရးၿပီးေတာ႔ မွတ္စု စာအုပ္ၿပန္ဖက္ၾကည္႔ေတာ႔မွ ထူးထူးၿခားၿခား ရီခဲ႔ရတာ ေလးရွိေသးတယ္ ၊ ဒီဟာေလးက လဲ မိတၳီလာ ကအၿပန္ ၾကဳံခဲ႔တဲ႔ ဟာဘဲ ၊ အလတ္ေကာင္က မိတၳီလာ တပ္ရင္းတပ္ဖြဲ႕ေတြ ရဲ႕ကိစၥၿပီးသြားေတာ႔ ၊ မႏၱေလးက ၉၅ ထင္ပါတယ္ ၊ အဲဒီကို တာ၀န္နဲ႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာ ရမယ္လို႕ အမိန္႕က်လာေတာ႔ သူမသြား ခင္တရက္ အလုိမွာဘဲ ကြ်န္ေတာ႔ကို ရန္ကုန္ၿပန္မလား ၊ မႏၱေလးလိုက္မလား လို႔ေမးပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္က မႏၱေလး မလိုက္ဘူး ရန္ကုန္ၿပန္မယ္ လို႕ ေၿပာေတာ႔ ေအး ၿပင္ထား ဒီည ငါရထားနဲ႔ စီစဥ္ေပးလိုက္မယ္ လို႕ ေၿပာပါတယ္ ၊ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမအတြက္ ထမိန္ႏွစ္ထည္နဲ႕ ခ်ည္တဘက္ပါးပါးေလးႏွစ္ထည္ ပုဆိုးႏွစ္ ထည္ပါ ယူသြားရမယ္ဆုိၿပီး အိပ္ထဲမွာ ထည္႔ေပးပါတယ္..။

ရန္ကုန္ မႏၱေလး ရထားေတြက သာစည္မွာဘဲ စီးရတယ္ ၊ အဲတုန္းက ခုေတာ႔ ဘယ္လိုလဲ မသိဘူး စာပို႔ရထားတဲ႔ ၊ မႏၱေလးက ညေန ေလးနာရီ ၁၅ ထြက္လာမဲ႔ ၁၄ အစုန္ သာစည္ကို ၁၀နာရီ ခြဲေရာက္မယ္ ဆိုၿပီး ညေနစာ လိုက္ေၾကြးပါတယ္ ၊ အလတ္ေကာင္က တပ္က ကားတစီးနဲ႔ သာစည္ကို ရဲေဘာ္၄ေယာက္နဲ႔ လိုက္ပို႔ပါတယ္ ၊ ဟုိကိုေရာက္ေတာ႔ ရုံပိုင္က VIP ကေန လက္မွတ္တခု လုပ္ေပးတယ္ ၊ (အပ) ေတာင္မဟုတ္ဘူး ပထမတန္း လက္မွတ္ ၊ ေစာင္႔လိုက္တဲ႔ ရထား အခ်ိန္းအတိက်ပါဘဲ ၁၁ နာရီထိုးလို႔ေတာင္ မေရာက္ဘူး ၊ ရထားေရာက္ေတာ႔ တေရးရေနၿပီ ၊ ရဲေဘာ္ တစ္ေယာက္ ေက်ာကုန္းကို မီွအိပ္တာ ၊ ရထားေပၚလဲ ေရာက္ နာရီေလးၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၁၂နာရီ မတ္တင္း ၊ ကိုလတ္ကို ႏုတ္ဆက္ ရဲေဘာ္ေတြက ႏုတ္ဆက္ နဲ႔ ၊ ႏုတ္ဆက္ေနတုန္း ရထားၾကီးက ထြက္လာပါေတာ႔ တယ္ ။

အဲဒီမွာ စတင္ၿပီး ဒုကၡသုကၡေတြ ေရာက္ပါေတာ႔တယ္ ၊ ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ႔ ရထားေတြထဲမွာ ထုိင္ရတာ မသက္မသာ အရွိဆုံး ရထားကိုၿပပါ ဆုိရင္ေတာ႔ ၿမန္မာ႔မီးရထားပါဘဲ ၊ ပထမတန္းသာ ဆုိတယ္ ၊ ညစ္ပတ္လိုက္တာ လြန္ေနတာဘဲ  ၊ အသံကလဲ သိပ္လုံတာဘဲ ပဲၾကီးေလွာ္နဲ႔ မုန္႔ေလေပြကို တၿပိဳင္ထဲ ၀ါးေနရသလိုဘဲ ဂ်ုိပိုးလား ဂ်ပိုးလား နံနံေစာ္ေစာ္ အေကာင္ေလး ေတြကလဲ ကိုက္တယ္ တင္ပါးမွာ ဖုေတြေတာင္ထြက္တယ္ ၊ ပထမတန္းက VIP ရတာဆိုေတာ႔ မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆုိင္မွာ ႏွစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ္႔ေဘးမွာ အမၾကီးတစ္ေယာက္ ႒ာနဆိုင္ရာက ဘဲထင္ ပါတယ္ ၊ ေရွ႕တည္႔တည္႔က လူၾကီးပိုင္းစုံတြဲ တတြဲနဲ႔ အလည္ေခါင္မွာေတာ႔ ေတာ႔ ေလးေထာင္႔ စားပြဲ ေလးတခုပါတယ္ ၊ ဒါနဲ႔စီးလာ လိုက္တာ နဲနဲၾကာေတာ႔ ရပ္ထားက ခဏရပ္တယ္ ရန္ကုန္က လာမဲ႔ ရထားကိုေစာင္႔ေနတာ ဆုိဘဲ ၊ ေဘးက အသက္၂၅ ေလာက္ရွိမ အမၾကီးက လဲစားလိုက္တဲ႔ မုန္႔ ၊ ေသာက္လိုက္တဲ႔ ေရ ရထားေပၚမွာ လာတဲ႔ အသယ္မွန္သမွ် သူနဲ႔ မလြတ္ဘူး ၊ ပုဂံနဲ႔ တစ္မ်ိဳး ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္နဲ႔ တဖုံ ၊ ဖက္နဲ႔ တသြယ္ မ်ိဳးစုံ စားေသာက္ၿပီး ေနေပမဲ႔ ေသးတခါ မွ ေပါက္တာ မၿမင္ သလို ေနာက္ေဖး သြားတာလဲ မၿမင္မွိပါဘူး ၊ မၾကာမၾကာ လဲၿပဳံးၿပဳံးၿပတယ္ ၊ ေရွ႕က ဘုိးေတာ္က ခ်ီးေပါက္တာ ၊ ခဏခနဘဲ စိတ္ညစ္လိုက္တာ ဆိုတာ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ ၊ နဲနဲေအးတာနဲ႕ အက္်ီေလး ထုတ္၀တ္ေနတုန္း ၊ ေမာင္ေလး မင္းမွာ တစ္ရႈးေလးမပါဘူးလားတဲ႔ ၊ ဗ်ာ ဟုတ္ ပါတယ္ မမ မင္းလိုလို႕လား ယူေလဆိုၿပီး တစ္ရႈးလိပ္ေလး ထုတ္ေပးလိုက္တယ္ ။

ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း အမက ေတာင္ငူကို သြားမွာၿဖစ္ေၾကာင္း ေၿပာဆုိၿပီး ငုတ္တုတ္အိပ္ေပ်ာ္ သြားပါတယ္ ၊ မၾကာမၾကာ ေခါင္းက ပခုံးကို လာလာထိပါတယ္ ၊ ေတာင္ငူေရာက္ေတာ႔ သူဘာသာ ဆင္းသြားပါတယ္ ၊ အဲဒီေနရာဘဲ ရြယ္တူအသက္ ၾကီးအကိုတစ္ေယာက္ ထပ္တတ္လာ ပါတယ္ ၊ သူကေတာ႔ တအားေဖာ္ေရြပါတယ္ ၊ ရန္ကုန္သဃၤန္း ကြ်န္းက ဆိုၿပီး စတင္မိတ္ဆက္ပါတယ္ ၊ ေတာင္ငူမွာ ပန္းပုလာထုတာ လို႔လဲေၿပာပါတယ္ ၊ တလမ္းလုံး အာလူးဖုတ္ လာလိုက္တာ ၊ မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကပါတယ္ ၊ အိပ္ယာႏုိးေတာ႔ ၉-နာရီ မ်က္ႏွာ ေရသန္႔ဘူးနဲ႔ သစ္ရပါတယ္ ၊ ပထမတန္း တြဲကေရက မရွိေတာ႔ပါဘူး ၊ မုန္႕ၾကြပ္ေလး ထုတ္စားပါတယ္ ၊ ကိုယ္႔ေဘးက ပန္းပုဆရာ ကမုန္႔လဲပါမလာပါဘူး ၊ ေရဗူးေလး ေတာ႔ေတြ႕တယ္ သူ႔ကိုပါ ကိုယ္႔မွာပါတဲ႔ ဂ်ိဳကာ မုန္႔ၾကြပ္ခေလးနဲ႕ ဧည္႔ခံရပါတယ္ ။

စားေသာက္ၿပီး တစ္ေမွးေမွးလိုက္ေတာ႔ ေအာင္မေလး ေသာက္က်ိဳးနဲ ၊ လူေတြ အကုန္လုံး ေအာက္ မွာ ၊ ရထားၾကီးကလဲ ရပ္လို႔ ဘယ္လိုတုန္း ဆိုၿပီးေလ႔လာ လိုက္ေတာ႔ ရထားစက္ေခါင္း ပ်တ္လို႔တဲ႔ ၊ ရန္ကုန္က ရထားေခါင္းသြားယူ ေနၿပီတဲ႔ ညေနေလာက္ေရာက္မယ္ တဲ႔ အုိး ၊ ကိုယ္႔ေဘးက ပန္းပုဆရာ သမားကသိဟန္ မတူေသးေတာ႔  အကိုထဟ လူေတြအကုန္လုံး ေအာက္ မွာ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ က်န္တာ ၊ မင္းကိုလာေခၚတာ ဒို႔ဘာစားၾကမလဲ ဆုိေတာ႔မွ ၿပဴးၿပဲၿပီး ေဟ ဟုတ္လား ဆိုၿပီး ကသိုက္ကရိုက္ ထလာၿပီး ရထားေပၚကေန ခုန္ဆင္းလုိက္ပါတယ္ ၊ နာရီ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေန ပါၿပီး ဗုိက္ေတြက ဆာေလာင္ေနၿပီ ၿဖစ္ေၾကာင္း အစာခ်က္ ကိရိယာမ်ားက အခ်က္ေပးပါတယ္ ။

ရထားေဘး၀န္း က်င္မွာ ရထားေပၚရွိတဲ႔ လူေတြအကုန္ဆင္း ၿပီးရြာထဲက အသယ္ေတြ လာေရာင္းသမွ် ၊ ေလလံစနစ္ ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ေတာင္ ၀ယ္စားေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္ ၊ ရထားတစီးလုံး မွာ လူေပါင္း ၃၀၀ေက်ာ္ ၄၀၀နီးပါး ရွိမယ္လို႕ထင္ပါတယ္ အတန္းစား အမ်ိဳးမ်ိဳး အလႊာ အသီးသီး အဲဒီထဲမွာ ေငြရွင္ေၾကးရွင္ေတြက ေလလံပုံစံနဲ႔ ၂၀၀တန္းပစၥည္းကို ၅၀၀ေလာက္ ေပး၀ယ္စားေန ေတာ႔ ၊ ခ်ိဳ႔တဲ႔ ေသာ လူတခ်ိဳ႕၀ယ္ ဘုိ႕ေၿပာထားလိုက္ၿပီးမွ ၊ ေရာင္းေတာ႔ ေငြပိုေပးတဲ႔ လူကိုေရာင္းလိုက္ တာေတြ လူမဆန္စြာေတြ႔ ၿမင္ရပါတယ္ ၊ ေရအုိးေခါင္း ေပၚရြတ္ၿပီး ေရကုသိုလ္ လို႔ ၊ ေအာ္ဟစ္ေနတဲ႔ လူမ်ားကလဲ ၊ ေရဗူး တဗူးကို ႏွစ္ရာတုိ႔ ဘာတုိ႕ၿဖစ္လာ ပါတယ္ ၊ ရြာနာ မည္က ထုံးၾကီးပါ ၊ အိမ္ေၿခ ၁၀၀ေတာင္မၿပည္႔ပါ ၊ ေရေတာင္ အဲဒီရြာမွာ လုံေလာက္ေအာင္ ရွိပုံ မပုံပါ ၊ ဟိုးေနာက္ ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ လူတစ္စု ဆဲတုိင္းေနတာ ေတြ႕ရပါေသးတယ္ ၊ ဟိုစကား ဒီစကား တစြန္းတစ ၾကားလိုက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စက္ဆုပ္သြားပါတယ္ ၊ စားစရာ ၀ယ္စားတာေတာင္ လူတုိင္းမၿပည္႔စုံ လို႔ ၊ ေရသန္႔ဗူးတဗူးကို ဆုိင္မွာ၀ယ္ရင္ ၁၅၀ ေပးရခ်ိန္မွာ ၂၀၀နဲ႔ ေပး၀ယ္ေသာက္ တဲ႔ေရက ကန္ေရမဟုတ္ဘဲ ၊ အုိင္ထဲက ေနခပ္လာတဲ႔ ေရေတြကို ေခါင္းေပၚမွာ ခပ္တည္တည္နဲ႔ တင္ေရာင္းေနၾကတာကို ၀ယ္ေသာက္တဲ႔လူေတြက ဒိုက္ေဆာ္လား အပုတ္နံ႔ ဆိုလား ရလို႕ ေရသယ္ကို ရန္ေတြ႕ေနတာပါ ေဘးက ေရသယ္ေတြကလဲ ၀ိုင္းၿပီး အဲဒီေရ ေရာင္းတဲ႔ လူကို ၊ ဆူပူရန္ေထာင္ၿပီး သူတုိ႔ေရ ေရာင္းရေအာင္ လုပ္ေနၾကတာကို ေတြ႕ၿမင္ရပါေသးတယ္ ။

ၿမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ အက်င္႔စာရိတၱဟာ အင္မတန္ေအာက္တန္း က်တဲ႔ အဆင္႔ကိုေရာက္ရွိေနပါ ၿပီ ဒုကၡေရာက္ရင္ ကူညီတဲ႕လူေတြ ဒီေခတ္မွာ ေသကုန္တာလား မရွိေတာ႔တာလား ၊ မ်ိဳးတုန္းကုန္ တာလား ၊ မသိေတာ႔ပါဘူး အက်င္႔စာရိတၱ သိပ္ေခါင္းပါး ကုန္ပါၿပီ ၊ ကာယသတၱိဟာ က်င္႔ယူရင္ လြယ္ပါတယ္ ၊ ရန္ၿဖစ္တာ ေၾကာက္တဲ႕လူဟာ သိုင္း  ၊ လက္ေ၀ွ႕ ၊ ကရာေတး ၊ ဂ်ဴဒို ၊ တခုခု သင္ထားလိုက္ရင္ ရန္ၿဖစ္ရမွာကို ၀န္မေလး တတ္ေတာ႔ပါဘူး ၊  ငါနဲ႔မတန္ရင္ မယူဘူး ၊ မတရားတာမလုပ္ဘူး ၊ မဟုတ္တာ မေၿပာဘူး  ဆိုတဲ႔  စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ သတၱိကေတာ႔ က်င္႔ဘုိ႕ ေတာ္ေတာ္ ခတ္ခဲပါတယ္ ၊ ၿမန္မာေတြ ဟာယုတ္ပတ္ၿပီ ဆိုရင္ သူတပါးနဲ႔ မယွဥ္ႏုိင္ေလာက္ ေအာင္ယုတ္ပတ္ပါတယ္ ၊ နာဂစ္မုန္တုိင္း တိုက္ေတာ႔ ေရသန္႔ဗူးၾကီး တဗူး ၂၀၀၀ ၿဖစ္သြားပါတယ္၊ သံတေခ်ာင္းကို ၂၀၀၀ ၿဖစ္သြားလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ကလူေတြ တအားအံ႔ၾသ သြားဘူးပါတယ္ ၊ က်န္တဲ႔ စားေသာက္ကုန္ ဆိုတာေတာ႔ ၾကံဳဘူးတဲ႔ လူတုိင္းသိပါတယ္ ၊ ဘာသာ တရား သိပ္ထြန္းကားပါတဲ႕ ၊ သာကီႏြယ္ မ်ိဳး ၿမန္မာအမ်ိဳးသားေတြ ဘယ္နည္း ဘယ္ပုံၿဖစ္သြား တာလဲေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ မေတြးတတ္ေအာင္ရွိပါတယ္ ။

ဒါက အေၾကာင္းဆက္လုိ႔ ေတြးမွိတာေလး ထည္႔ေရးလိုက္တာပါ ၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ပန္းပုဆရာဟာ ထမင္းဆာ လာပါတယ္ ၊ အကိုဘယ္လို လုပ္မလဲ ဗ်ာလို႔ ေမးၾကည္႔ေတာ႔ ဒီလိုလုပ္ကြာ တဲ႔ ရြာထဲ ၀င္ၿပီး ဆုိင္ေတြ ဘာေတြ ရွာရေအာင္တဲ႔ ၊ ဒါနဲ႔ လုိက္ရွာတာ ပဲၾကီးေလွာ္ေတာင္ မရေတာ႔ ပါဘူး ခင္မ်ာ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ကေနာက္လဲ ေနာက္က်တယ္ မုိ႔လား တခ်ိဳ႕လူေတြ လာ၀ယ္သြား ၾကၿပီေလ ၊ တခ်ိဳ႕လူေတြက ေတာ႔ ေငြေၾကးအသင္႔ တင္႔ရွိမယ္ ထင္တဲ႔ အိမ္ေတြကို အကူညီေတာင္းၿပီး ၊ ထမင္းစု ခ်က္စားပါတယ္ ၊ ရထားတစီးလုံး လူသုံးရာ ေက်ာ္ကို အိမ္တရာ ေတာင္မရွိတဲ႔ ရြာေလးနဲ႔  ကြတ္တိၿဖစ္ ေနေရာေပါ႔  ၊ ရထား ဆီၿပန္လာေတာ႔  ဘုန္းေတာ္ၾကီး ႏွစ္ပါးလဲ အငတ္ေဘး ဆုိက္ေနရွာတယ္ ၊ စပ္စုၿပီး သြားေမးတာ အရွင္တုိ႔ ဆြမ္းစားၿပီး ပလား ဘုရားလို႔ ေမးလုိက္မွိတယ္ ၊ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ္႔အေၾကာင္းနဲ႕ ကိုယ္ေမးတာပါ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေလးဘာေလး သြားစားရေအာင္ ၊ အစားအစာဆိုတာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း မွာေပါတာ မ်ားတယ္မဟုတ္လား ေမးလုိက္မွ ကိုယ္ပါ တရားခံ ၿဖစ္သြားတယ္ ၊ ေအးသားရ ငါတုိ႕လဲ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း စုံစမ္းတာ မရွိဘူးတဲ႔ဟ ၊ ဒါေၾကာင္႔ထုိင္ေနတာ တဲ႔ ဘုန္းၾကီး စကား အဆုံး ကိုယ္ပါ စိတ္ ဓာတ္ ေတာ္ေတာ္ေလးက်သြားတယ္ ၊ စားစရာမရွိဘူးလို႔ သိေနလို႔လား မသိဘူး ဗိုက္ကလဲ ဆာလိုက္ တာဗ်ာ ၊ ကဲအကိုေရ လာဗ်ာ ေနာက္တစ္ေခါက္ ရြာထဲ၀င္ရေအာင္လို႔ တခုခုေတာ႔ ရေအာင္ၾကံမယ္ ဗ်ာ  ၊ ေအးကြာ တဲ႔ တခုခုေတာ႔ ရမွာပါတဲ႔ ၊ ရြာထဲ ၀င္ေတာ႔လဲ ကြ်န္ေတာ္ မေၿပာရဲဘူး ခင္မ်ာ ၊ ဗုိက္ကေတာ႔ ဆာတယ္ တခါမွ အဲလိုမၾကံဳဘူးေတာ႔ ခတ္ေနတယ္ အိမ္ထဲလဲမ၀င္ ရဲ စကားလဲ မေၿပာရဲ ၊ ေၿပာရမွာလဲ ရွက္ဆိုေတာ႔ ေနာက္ဆုံး အရဲစြန္႕ၿပီး ေစ်းဆုိင္ ေလးတခုကို ၀င္လုိက္တယ္ ၊ အမၾကီး တစ္ေယာက္ဘဲရွိတယ္ ၊ ေရာင္းလုိ႔ရတဲ႔ ေငြေလးေတြ ေရတြက္ေနတာ နဲ႕တူပါတယ္ ။

မမ မင္းတို႔ ရြာမွာ ဆန္ဆုိင္ေတြ ဘာေတြမရွိဘူးလားဗ်ာ လို႔ေမးလိုက္ေတာ႔ ၊ ရွိတာေပါ႔ ေမာင္ေလးရဲ႕တဲ႔ ဒါေပမဲ႕ ဆန္မရွိေတာ႔ေလာက္ဘူး တဲ႔ ခုနကအမေတာင္ ဧည္႔သယ္ေတြ အတြက္ သြား၀ယ္ေတာ႔ မရွိေတာ႔ဘူးေလ တဲ႔ ကဲပ်က္ကေရာ ဆိုတာဒါဘဲ ေနမွာေပါ႔  ၊ ကိုကိုပန္းပု ဆရာကလဲ ကိုယ္႔ထက္ဆုိးတယ္ ၊ ေခါင္းၾကီးငုံ႕ၿပီး ၊ ကဲ အကို မင္းဘယ္လုိလုပ္မလဲ ငါလဲမသိေတာ႔ဘူးကြာ တဲ႔ ဒါဆိုဟိုဘက္ ရြာေတြ ေလွ်ာက္သြားမယ္ဗ်ာ ၊ လို႔အေဖာ္စပ္ေတာ႔ သူကလဲ ေအးကြာတဲ႔ ထုိင္ေနတာထက္ စာရင္ တခုခုရမွာပါတဲ႕ ၊ ဒါနဲ႔ ကြင္းထဲက ေနၿဖတ္ၿပီး ခပ္ၿပၿပေလး ၿမင္ရတဲ႔ ရြာတန္းဘက္ကို သြားမယ္ဆုိၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေက်ာပိုးအိပ္ တစ္ေယာက္ တလုံးစီနဲ႔  ေရနဲနဲစီ ရွိတဲ႔ ေရဗူးေလး တစ္ဗူးစီ ကိုင္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ လာတာ ပူလုိက္တဲ႔ ေန လူအေနာက္ လိုက္ပူေနသလား မွတ္ရတယ္ ၊ စပါးရိုးၿပတ္ ေတြက လဲယားတယ္ ေနပူ ေခြ်းထြက္ ေအာက္က ရိုးၿပတ္ေတြက ရွနဲ႔ ခံရခတ္လိုက္တာ ဗ်ာ ၊ ကြင္းတဲေလး တစ္လုံးေတြ႕တယ္ အကို၀င္ နားမယ္ဗ်ာ ဆုိေတာ႔ ေအးဆုိၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၀င္နားၾကတာေပါ႔ ၊ သားမိႏွစ္ေယာက္ အိပ္ေန တယ္ ၊ ေခြး တစ္ေကာင္ ကေဟာင္တယ္ ၊ တဲရွင္သားမိက ထလာေတာ႔ ဘာလဲ တဲ႔  ပါးစပ္က လဲဆာလြန္းလို႕ လားမသိဘူး လြတ္ခနဲထြက္ သြားတယ္ ၊ ဗိုက္ဆာလို႔ပါ လို႕ေၿပာလိုက္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ ရုပ္ေရ ၾကည္႔ၿပီး ေတာ္ေတာ္သနား သြားဟန္တူတယ္ ၊ လာလာ ေမာင္ေလးတုိ႔ ဘယ္ကလဲ ဘာလဲနဲ႔ ေမးေတာ႔ ၊ အေၾကာင္းအကုန္ေၿပာၿပ  အင္း ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလကြယ္ ၊

အမေယာက်ာၤး ဒုိင္း၀န္း ဆိုလားသြားခပ္တယ္တဲ႔ ဘာၾကီးလဲ မသိဘူး ဒိုင္း၀န္းက အမမွာ ငပိေရၾကိဳနဲ႔ ဆန္ေတာ႔ရွိတယ္ စားႏုိင္လားတဲ႔ ဟုတ္ကဲ႔ စားမယ္ လို႕ႏွစ္ေယာက္သား သံၿပိဳင္ထြက္ သြားတယ္ ၊ သူ႕သမီးေလးက ခ်စ္စရာေလး မဲမဲ၀၀ေလး ေလးႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ ထင္တာဘဲ ၊ အဲအမ ၾကီးက ဆန္ေလးလုံးေလာက္ ရွိတယ္ထင္ပါတယ္ ၊ ထည္႔ၿပီးခ်က္တယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ က မီးေမြႊးေပးတယ္ ၊ သူကခ်က္တယ္ ၊ ၾကက္ဥ ႏွစ္လုံးပါ ထမင္းအုိးထဲ အလုံးလုိက္ထည္႔ ခ်က္တယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကိုရန္ကုန္ကလား ဘယ္ကလဲ အစုံပါဘဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လဲ အကုန္ေၿဖ တာဘဲ ၊ ၿပီးေတာ႔ သူက တဲအၿပင္ထြက္သြားတယ္ ၊  တဲရဲ႕ေခါင္းရင္း မွာ ေပါက္ေနတဲ႔ အရြတ္တခ်ိဳ႕ ခူးလာတယ္ ၊ ၿမင္းခြာရြတ္လို႔ ေခၚတဲ႔ ပုပု၀ိုင္း၀ိုင္း ေလးေတြ ၊ ၿပီးေတာ႔ စမုတ္တုိင္နဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ၊ သီတံမွာ ငရုပ္သီး အနီေတာင္႔ေတြ ထုိးသီတယ္ ၿပီးေတာ႔ မီးဖုိနားမွာ  အဲဒီသီတံ ေလးကို ေထာင္ထားလိုက္တယ္ ၊ အဲဒီသီတံက ေမြးလာတဲ႔ ငရုပ္သီး ေညာ္နံ႔ေလးဟာ ဗိုက္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ဆာေလာင္ေစပါတယ္ ၊ အမၾကီး ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ဆိုေတာ႔ ငရုပ္သီးေထာင္းတဲ႔ ခုနက သီထားတဲ႔ ငရုပ္သီးေတြ ငရုပ္ဆုံ နခမ္းပဲ႕ထဲ ထည္႔ေထာင္းခိုင္းတယ္ ၊ ငပိေရ က်ိဳအုံးမယ္ ဆုိၿပီး ဒန္ဒယ္အုိး ပိန္ေလးထဲကို ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ထဲ ကငပိေလးေတြထည္႔ၿပီး က်ိဳတယ္ ၊ ထမင္းအုိး ထဲက ထမင္းေတြ ကို ပုဂံထဲခူးထည္႔  ၊ ပုဂံလဲ မ်ားမ်ားစားစား မရွိပါဘူး ႏွစ္ခ်ပ္ဘဲ ရွိတယ္ ၊ ပုဂံ လုံးေလးက ရြယ္တူ သုံးခုေလာက္ရွိတယ္ တခုထဲကိုငပိေရ ထည္႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ပန္းပုဆရာ ေထာင္းထားတဲ႔ ငရုပ္သီးကို ငပိေရထဲေရာ အခ်ိဳ႔မႈန္႔ေလးလဲ ထည္႔တာကိုေတြ႕တယ္ ၊ ၿပီးေတာ႔ ၾကတ္ဥခြာေပး ၊ ၾကက္ဥကိုပန္းကန္ထဲ ထည္႔ ဆီထည္႔ ၊ ၿမင္းခြာရြတ္ ပုပုေလးေတြကို ေရေဆးၿပီး ပုဂံတလုံးထဲ ထည္႔ေပး အဲအမၾကီးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ တက္ညီ လက္ညီလုပ္လိုက္တာ ထမင္းစား ရခါနီးေနပါၿပီ ။

အဲဒီခ်ိန္မွာ ပါးစပ္က သီခ်င္းဆိုၿပီး ဒိုင္း၀န္းလို႔ ေခၚတဲ႔ ပိုက္နဲ႔ယက္လုပ္ထားၿပီး ၀ါးနဲ႔အနားကြတ္ ထားတဲ႔ ငါးဖမ္းကိရိယာနဲ႕ ၊ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ ၀င္လာပါတယ္ ၊ ေဟး မိသန္းၿငိမ္း ဧည္႔သယ္ေတြလား တဲ႔ ၊ ဟုတ္တယ္ ရထားပ်က္လို႔တဲ႔ ေတာ္ ၊ ထမင္းမစားရေသးဘူး ဆိုလို႕ ရွိတာေလး ခ်က္ေၾကြးေနတာ ၊ ဟေနအုံး ဒီမယ္ ပုဇြန္ေတြ ပါတယ္တဲ႔ ေၾကာ္ေၾကြးလုိက္တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ႔အားသင္႔မွိပါတယ္ ၊ စိတ္မေကာင္းလဲ ၿဖစ္မွိပါတယ္ ၊ ေအာ္ သူတို႔က်ေတာ႔ စိတ္ေကာငး္ရွိလိုက္တာလို႔ ပါလာတဲ႔ ပလိုင္းေလးထဲက လက္ႏွစ္ဆုပ္စာ ေလာက္ရွိတဲ႔ ပုဇြန္ေလး မေသးမၾကီးေလး ေတြကို ေရေဆးၿပီး ၊ မိန္းမၿဖစ္သူကို လာေပးပါတယ္ ၊ မိန္းမက ေခါင္းေတြေရာ ဘာေတြေရာ အၿဖဴထည္ေက်ာ္ၿပီး ၊ ထည္႔စရာ ပန္းကန္မရွိေတာ႔လို႔ ဒယ္အုိးေလး အတုိင္း ေဆးလိပ္ၿပာခြက္လုပ္ တဲ႔ ေၿမခြက္ထဲမွာ တင္ၿပီး ထမင္း၀ိုင္းကို လာပို႔ပါတယ္ ၊ ကဲ ေမာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ စားေတာ႔ ဆိုေတာ႔ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ စားလိုက္တာ တာဆိုတာ ၊ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ၿမန္မာၿပည္အေန ထားအရ သူေဌးသား တစ္ေယာက္လုိ႔ ေၿပာလို႔ရပါတယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ႔ တစ္သက္မွာ အဲလိုအစား အစာမ်ိဳး လုံး၀မစားဘူးခဲ႔ပါ ၊ စားခဲ႔ ဘူးသမွ် အစားထဲမွာ လဲ ဒီေလာက္ၿမိန္တဲ႔ ထမင္းတနပ္ကို အဲဒီတခါ ဘဲစားဘူးပါတယ္ ၊ တဲရွင္အကိုၾကီးက ေ၇ခ်ိဳးၿပီး တတ္လာပါတယ္ ၊ လင္မယားႏွစ္ ေယာက္ ကထုိင္ၾကည္႔ေနပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စားတာေသာက္တာ ၾကည္႔ၿပီး သူတို႔ေပ်ာ္ေနပုံ ရပါတယ္ ၊ ဘယ္ကလဲ ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ စုံေနတာဘဲ ေမးတာ ေၿဖလိုက္စားလိုက္နဲ႕ ၊ ထမင္းအုိး ေလးဟာ တ၀က္ေလာက္ဘဲ က်န္ေတာ႔ပါတယ္ ၊ သူတို႔က ထပ္ထည္႔ခုိင္းေနပါတယ္ ၊ ရထားေပၚ ကလူေတြ ဘယ္လိုစားၾကတုန္း ၊ မသိဘူးေနာ္ လို႔ေမးလာပါေသးတယ္ ၊ စုခ်က္စားေနတာေတာ႔ ေတြ႕တယ္ လို႔ေၿပာလိုက္ေတာ႔  ၊ အင္းမခ်မ္းသာလို႕ပါ ကြာ ခ်မ္းသာရင္ ငါလာလွဴပါတယ္တဲ႔ ၊ ေအာ္ ၿမန္မာ စစ္လိုက္တာ အကိုၾကီးရယ္လို႔ စိတ္ထဲကေတာင္ ၾကိတ္ၿပီး ခ်ိီးက်ဳးမွိေသးပါတယ္ ။

စားေသာက္ၿပီးမွ ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါးကို သြားသတိရတယ္ ၊ အကိုၾကီး ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါး ဆြမ္းမစားရ ေသးဘူးဗ် ၊ လို႔  ဒါေလးေတြ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ထည္႔ယူသြားလို႕ရမလား ၊ ဟာရတယ္ ေကာင္းပါ႔မလား ငါ႔ညီရယ္ စားၿပီးသားေတြ ဘုန္းၾကီးလွဴလို႕ ၊ ရေလာက္ပါတယ္ အကိုရာ သူတုိ႕ႏွစ္ပါးလဲ ဆာမွာေပါ႔ ၊ အင္း ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ နဲ႕ထည္႔ေပးလိုက္မယ္ တဲ႔ ၊ ၾကက္ဥ တၿခမ္းရယ္ ပုဇြန္ေက်ာ္ ၊ေလးနဲနဲရယ္ ငပိေရ နဲ႔ အတို႔ရယ္ တပါတည္းေပါင္းထည္႔ေပးပါတယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္လဲ စားေသာက္ၿပီးလို႕ ၊ ၿပန္ခါနီးမွာ စိတ္ကူးမွိတယ္ ၊ ငါတုိ႔တၾကိမ္တခါမွ မၿမင္ဘူးဘဲနဲ႔ ဒီေလာက္ကူညီတဲ႔ လူေတြ ထမင္းတနပ္ေၾကြးဘူးတဲ႔ လူေတြ ဘာၿပန္လုပ္ေပး ရမလဲ ဆိုၿပီး စဥ္းစားေတာ႔ ၊ အၾကံတခုရတယ္ ၊ ေငြေပးရင္ေတာ႔ ရိုင္းမယ္ထင္လို႔ ၊ အလတ္ေကာင္ ပါးနဲ႔ ေမေမ အတြက္ ထည္႔ေပးလိုက္တဲ႔ ခ်ည္တပတ္ေလး ႏွစ္ထည္နဲ႔ ပုဆုိးႏွစ္ကြင္းနဲ႔ ထမိန္ႏွစ္ကြင္းကို အမၾကီးနဲ႔ အကိုၾကီးေရွ႕မွာ ခ်ၿပီး ထိုင္ကန္ေတာ႔လိုက္တယ္ ၊ မယူပါဘူးလို႔ အတန္တန္ၿငင္းေနေပ မဲ႔ မယူရင္ စိတ္ဆိုးမွာလို႕ ၊ ေၿပာေတာ႔ ယူထားလိုက္တယ္ ၊ သူတို႔သမီး ေလးကိုမုန္႔ဘိုး ၂၀၀၀ေပးခဲ႔တယ္ ၊ ပန္းပုဆရာအကိုက  သူ႔လက္ထဲက လက္ပတ္နာရီေလးကို တဲရွင္အကိုၾကီး ကို ပတ္ေပးလိုက္တယ္ ၊ ေငြ၅၀၀ ခေလးေလးကို မုန္႔ဘုိးေပးလိုက္တယ္ ၊ အားလုံးႏုတ္ဆက္ၿပီး ထမင္းထုတ္ေလးယူ ၊ ေရဗူးထဲ ေရၿဖည္႔ၿပီး ရြာဘက္ကို ဦးတည္ၿပီး ေလွွ်ာက္လာခဲ႕တယ္ ၊ တၿပေလာက္ ေရာက္မွ ပန္းပုဆရာ အကိုၾကီးကို အကို တဲရွင္အကို ၾကီးနာမည္ဘယ္သူတုန္း ဆုိေတာ႔ ေအးသိဘူးဟတဲ႔ ၊ ဟာေမးခဲ႔အုံးေလ ဟာ ၿပန္သြားေနရအုံးမယ္ တဲ႔ အဲဒါနဲ႔႕ ႏွစ္ေယာက္ သား သံၿပိဳင္ေအာ္လိုက္တာ“ အမၾကီး မိသန္းၿငိမ္းေရ အကိုၾကီးနာမည္ ဘယ္သူတုန္းဗ် ” ဟုိအကိုၾကီးက ေၿပးထြက္လိုက္လာတယ္ ၊ ဘာလဲညီေလးတုိ႕တဲ႕ အကိုၾကီးနာမည္ ဘယ္သူတုန္း ဗ်လို႕ ေမးလိုက္ေတာ႔ သန္းေအာင္တဲ႔ ဘာလို႕တုန္း မွတ္ထားမလို႕ ဆိုေတာ႔ ဟားဟားဟား နဲ႔ရီၿပီး ေၾကာကိုပုတ္ၿပီး က်န္ရစ္ခဲ႔တယ္ ၊ ေအာ္ ေတြ႕စုံၾကံဳ ကြဲ ဓမၼာဆိုေပမဲ႕ ႏွစ္နာရီေလာက္စုံ လိုက္ရၿပီး ခြဲခဲ႔ရေတာ႔ စိတ္ထဲမွာ အမ်ိဳးေတြစီက ၿပန္သလိုလိုေလး ဘဲ ၊ ေတာ္ေတာ္ၿပၿပ ေလးေရာက္မွ လွည္႔ၾကည္႔ေတာ႕ ေနပူထဲမွာ ငူငူၾကီးရပ္ၿပီး ၊ တာ႔တာလုပ္ၿပေနေလရဲ႕ ။ မေမ႔ပါဘူး ကိုသန္းေအာင္ နဲ႔ အမၾကီး မိသန္းၿငိမ္းရယ္ ။

ထမင္းထုတ္ေလး ကိုင္ၿပီး ရြာထဲကို ကိုယ္႔အေတြးနဲ႕ ကိုယ္ႏွစ္ေယာက္သား စကားမေၿပာ ဘဲ၀င္လာၿပီး ၊ ရထားစီၿပန္လာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြကို သြားေတြ႕ေတာ႔ ဘုန္းၾကီးေတြက အငယ္ တပါးက စာေစာင္ဖက္ေနတယ္ ၊ အၾကီးဘုန္းေတာ္ၾကီးက အိပ္ေနတယ္ ၊ အရွင္တို႔ ထမင္းသုံး ေဆာင္ၿပီးပလား ၊ ေအးစားၿပီးၿပီကြ ဘာလို႕တုန္း ၊ ကပ္မလုိ႕ပါဘုရား ၊ အယ္ ငါတုိ႕က ရြာထဲက ဒကာမၾကီးေတြ လာကပ္သြားတယ္တဲ႔ ၊ ကဲမွတ္ကေရာ မင္းတို႔က ဘယ္ကရတာတုန္း ထမင္းကို ကိုသန္းေအာင္တုိ႕ လွဴလိုက္တာပါဘုရားလို႕ ႏွစ္ေယာက္တုိင္ပင္ ထားသလို ေၿပာလိုက္ေတာ႔ ရီလိုက္ရတာ ၊ အင္းမစားရေသးတဲ႔ လူေတြ ရွိေလာက္တယ္ သားရဲ႕သူတို႔ကိုရွာ ေပးလိုက္ပါလား တဲ႔ ၊ မွန္႔လွပါဘုရား  ဆိုၿပီး ၊ ပန္းပုဆရာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာတေယာက္ၾကည္႔ မွိလိုက္တယ္ ၊ ဒီထမင္းနဲ႕ ဒီဟင္းေလးကို သေၿမာေနမွိတယ္ ၊ ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိပါဘူး ၊ အကိုမင္း သေၿမာလား ေအးကြာ ၊ ငါသေၿမာသလိုလို ၿဖစ္တယ္ကြတဲ႕ ၊ ကြ်န္ေတာ္လဲ တူတူဘဲ အကိုရာ တခါမွ ဒီေလာက္ဆင္းဆင္းရဲရဲ မၿဖစ္ဘူးဘူး ေအးကြာ ငါလဲဒီတခါ ၾကံဳဘူးတာဘဲ ၊ ကဲပါ ညီရာ မင္းနဲ႔ အကိုအမွတ္တရ ေပါ႔ ၊ လာလိုက္ရွာၿပီး လွဴလိုက္မယ္ ဆုိၿပီး လိုက္ရွာတာ စားမဲ႔လူ မရွိပါဘူး ၊ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ကဲ အကို က်ဳပ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ထပ္စား မယ္ဗ်ာ လုိ႕ေၿပာေတာ႔ ေအး ေကာင္းတယ္ ဆိုၿပီး ရထားလမ္းေဘးက အုိင္ထဲ လက္ဆင္းေဆး ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၾကြပ္ၾကြပ္ အိပ္ထဲ ႏိႈက္စားတာ ေၿပာင္သြားတာဘဲ ၊ ၿပီးေတာ႔ ဘာကို ရီခ်င္မွန္းမသိတာနဲ႕ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည္႔ၿပီး တစ္ဟီးဟီးနဲ႔ ရီလိုက္တာ ေပ်ာ္သလိုလို ၀မ္းနည္းသလိုလိုေလး လဲခံစားရတယ္ ။ ၿပီးေတာ႔ ေၿမာင္းထဲက ကေရနဲ႕ လက္ေဆး ၊ ကိုယ္အ၀တ္စားနဲ႕ ကိုယ္သုတ္ လူ႔ဘ၀ တသက္မွာ လယ္တဲထဲလဲ ထမင္း စားဘူးခဲ႔သလို ၊ ရထားလမ္းေဘးက ၿမတ္ခင္းေပၚမွာ လဲ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ထဲက ထမင္းကို ႏွစ္ေယာက္စားခဲ႔ ဘူးခဲ႔ပါ၏။

စားေသာက္ၿပီး ၊ ညေန ေလးနာရီ ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ရန္ကုန္က ရထားစက္ေခါင္းၾကီး ေရာက္လာ ပါတယ္ ၊ ရထားစက္ေခါင္းတပ္ၿပီး ရထားၾကီးကို စတင္ခုတ္ေမာင္းဘုိ႔ ဥၾသသံ ရွည္ၾကီး ဆြဲလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ၅ နာရီထုိးဘုိ႕ ဆယ္မိနစ္သာ လိုပါေတာ႔တယ္ ၊ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ စထြက္ၿပီး ၊ တစနဲ႔တစ ၿမန္လာတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ပန္းပုဆရာ အကိုၾကီးဟာ ကိုၾကီး သန္းေအာင္နဲ႔ မၾကီး မိသန္းၿငိမ္းတုိ႔ တဲေလးရွိတဲ႔ အရပ္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔မွိပါတယ္ ၊ ေနခဲ႔ၾကေပ အုံးေတာ႔ ထမင္းရွင္ ဇနီးေမာင္ႏွံ႔နဲ႕ ထုံးၾကီးေက်းရြာေရ ၊ ပဲခူးကို ေက်ာ္ေတာ႔ ဖုန္းလိုင္းေတြ မိၿပီ မို႕ ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အိမ္ကေခၚထားတာ ေကာ ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္ ၊ အၾကီးေကာင္ အလတ္ေကာင္ ပါးနဲ႔ အိမ္ဖုန္းေကာ ေတြပါ တစ္သီၾကီး ၊ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ႔ ၈နာရီ ထိုးၿပီ ၊ အၾကီးေကာင္ရယ္ ပါးရယ္ ေမေမရယ္ လာၾကိဳၾကေလရဲ႕ ၊ ဘူတာကို ဖုန္းဆက္ေမးၾကည္႔တယ္ နဲ႕တူပါတယ္ ၊ ရထားပ်က္တာကို သိတာနဲ႕ အစားအေသာက္ေတြနဲ႕ လာၾကိဳေနၾကတာ ပန္းပုဆရာ ကိုပါ တပါးတည္းေခၚလာၿပီး  ၊ သု၀ဏ ေဘာလုံးကြင္းနား ထားခဲ႔ ၿပီး ေတာင္ဥကၠလာ ထဲကေနၿဖတ္ေမာင္းၿပီး အိမ္ကိုၿပန္လာခဲ႕ၾကတယ္ ။

ဘယ္မလဲ အလတ္ေကာင္ထည္႔ေပးလိုက္တဲ႔ ထမိန္ႏွစ္ထည္ တဲ႔ ေမေမက ေမးတယ္ ၊ အေၾကာင္းစုံ ေၿပာၿပလိုက္ေတာ႔ ေဖေဖက ခ်ီးမြမ္းလိုက္တာ သိပ္မွန္ကန္တဲ႔ လုပ္ရပ္တဲ႔ ၊ ေမေမကေတာ႔  သဲေတာ ၀မ္းတြင္းဘက္က လာတဲ႔ ထမိန္ကေအးတယ္တဲ႔ ၊ ရဘုိ႕မလြယ္ဘူးတဲ႔ ပုဆိုးကန္ေတာ႔ ခဲ႔ရင္ေတာ္လိုက္ပါၿပီတဲ႔ စာဂရဲလိုက္တာ တအားဘဲတဲ႔  ၊ သူ႔တုိ႔ဘာေတြ ဆက္ေၿပာေနလဲ ေတာ႔မသိဘူး ၊ ကြ်န္ေတာ္လဲ ေဖေဖကို မွွီၿပီးကားေပၚမွာ အိပ္လာတာ ၊ မုိးလင္းမွ အိပ္ယာ ေပၚေရာက္ေနတာ ကိုသိေတာ႔တယ္ ….။

(ပဲခူးတုိင္း အေရွ႔ပိုင္း ၊ ထုံးၾကီး ေက်းရြာမွာ ရထားပ်က္ခဲ႔စဥ္က ကိုယ္႔ေတြ႕ၿဖစ္ရပ္ ကိုနာမည္နဲ႔လိပ္စာေတာင္ မေၿပာင္းဘဲ ၿပန္လည္ေရးၿပတာပါ ၊ ကိုၾကီးသန္းေအာင္နဲ႔ မၾကီးမိသန္းၿငိမ္း ၊ အမည္မသိ ညီမေလးပါ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ….။ )

5 comments:

Anonymous said...

ျမန္မာအမ်ိဳးမ်ိဳး၇ိွပါသည္။
အထူးသျဖင့္ စိတ္ထား ၂မ်ိဳးရိွပါသည္။
ကိုသန္းေအာင္ႏွင့္မမိသန္းျငိမ္းတို႔လို ေစတနာျဖဴစင္ေသာ ျမန္မာမ်ားေပါမ်ားပါေစေၾကာင္း


ျမန္မာ

star said...

လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိျကတယ္ .ပို့စ္ထဲက လင္မယားလို စိတ္မ်ိဳး လူတုိင္းထားႏုိင္၇င္ သိပ္ေကာင္းမွာ. စားျပီးလို့ ဘုန္းျကီးေတြကို သတိရေသးလိို့ ေတာ္တာေပါ့ ခင္လို့စတာပါ

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ဖတ္ျပီးေတာ႕ မ်က္ရည္ေတာင္လည္မိတယ္..
မရွိတဲ႕ၾကားက ရွိတာေလးကို ေစတနာျဖဴျဖဴနဲ႕ ေကၽြးေမြးတတ္ၾကတဲ႕ ျမန္မာေတြလဲ ရွိပါေသးလားဆိုျပီး ပီတိလဲ ျဖစ္မိတယ္
သူတို႕ေနရာမွာ တစ္ျခားသူသာဆို ထမင္းတစ္နပ္ကို ဘယ္ေလာက္ဆိုျပီး ေရာင္းမယ္ထင္ပါတယ္..
ဒီလို ကိုသန္းေအာင္နဲ႕ မမိသန္းျငိမ္းတို႕လို လူမ်ိဳးေတြ မ်ားမ်ားရွိမယ္ဆိုရင္ ေလာကၾကီးဟာ ပိုျပီး သာယာလာမယ္ထင္ပါတယ္..

:P said...

စာေရးေကာင္းပါတယ္။
အေရးအသားက ရိုးရိုးေလးနဲ႔ ဆြဲေဆာင္မွဳရွိတယ္။

လူသားအားလုံးအတြက္ said...

ညီေလးေရ ၿမန္မာၿပည္နဲ႕ ေ၀းေနလို႔လားမသိဘူး မင္းစာေလး ဖက္လိုက္ရေတာ႔ တအားကို လြမ္းမွိတယ္ကြာ မင္းစာေရးပုံ ေလးကလဲ ခေလးေလးနဲ႔တူလိုက္တာ မင္းစာေတြ အကုန္ဖက္သြားတယ္ ရီးစားလဲ ရေနၿပီလား မင္းလို လူက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္လို႕ မင္းခ်စ္သူလဲ မင္းလိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ ေနတတ္တဲ႔ လူဘဲ ၿဖစ္မွာပါ စာေလးကိုဖက္ရတာ ၿမဴးၾကြသြားတာ ဘဲ ေနာက္လာဖက္အုံးမယ္ေနာ္ ။